எக்ஸ்பிரஸ் புலனாய்வு: பீகாரில் மதுவிலக்கு அமலுக்கு பின் அதிகரிக்கும் போதைப் பழக்கம்: பாதிக்கப்படும் குடும்பங்கள்

எழுதியவர்:ஹிமான்ஷு ஹர்ஷ்

மதுவிலக்கு முழுமையாக அமலில் உள்ள பீகாரில் தற்போது போதைப்பொருள் பயன்பாடு இளைஞர்கள் மத்தியில் அதிகம் உள்ளதாக இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸ் புலனாய்வு தரப்பில் கண்டறியப்பட்டுள்ளது. 

இந்த செய்தியை ஆங்கிலத்தில் படிக்க இங்கே க்ளிக் செய்யவும்: 

பீகாரில் போதைப்பொருள் தொடர்பான கைதுகள், போதைப்பொருள் பறிமுதல் செய்வது, போதைக்கு அடிமையானர்கள் மற்றும் போதைப்பொருள் பயன்படுத்தியதால் தொடரப்பட்ட வழக்குகள் என அனைத்துக் புள்ளிவிவரங்களிலும் அதிகமாக உள்ளது மதுவிலக்கைத் தொடர்ந்து அம்மாநிலத்தை ஆட்கொண்டுள்ள ஒரு புதிய நெருக்கடியை விளக்குகிறது என வியாழக்கிழமை தி இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸ் வெளியிட்டுள்ள செய்தி வெளிச்சத்திற்கு கொண்டுவந்துள்ளது. 

போதைப்பொருள் பயன்பாடு, கைது, மற்றும் வழக்குகள் என குறிப்பிடப்பட்டுள்ள ஒவ்வொரு எண்ணும், கடுமையாக பாதிக்கப்பட்ட அல்லது பறிக்கப்பட்ட ஒரு வாழ்க்கையின் கொடூரமான நினைவூட்டல் என்று குறிப்பிட்டுள்ளது. இது குறித்து கடந்த நான்கு ஆண்டுகளில் பதிவு செய்யப்பட்ட என்.டி.பி.எஸ் (NDPS) வழக்குகள் கிட்டத்தட்ட நான்கு மடங்கு அதிகரித்துள்ளதாக கோசி காவலர் எல்லைக்குட்பட்ட சஹர்சா மாவட்டத்தைச் சேர்ந்த பீகார் கிராமத்து அரசு ஊழியர் ஒருவர் கூறியுள்ளார். இந்த பேரழிவு இவருடைய சொந்த வீட்டிலேயே நடந்துள்ளது.

இது குறித்து பேசிய அந்த அரசு ஊழியர், ஒரு நல்ல மாணவன் தனது வழக்கமான வாழ்க்கை, வேலை மற்றும் மகிழ்ச்சியை போதைப்பொருளுக்கு பலி கொடுத்துவிட்டான்’. “எங்கள் 28 வயது தம்பி உயிருடன் இருக்க வேண்டும் என்பதே எங்கள் ஒரே நம்பிக்கை. அவன் போதைப்பொருளைப் பயன்படுத்தாமல் இருந்தால் மட்டுமே உயிருடன் இருக்க முடியும்” 

மத்திய ஆசிரியர் தகுதித் தேர்வில் (CTET) தேர்ச்சி பெற்று, மருத்துவப் பிரதிநிதியாக வேலை செய்து மாதம் ரூ. 25,000 முதல் ரூ. 30,000 வரை சம்பாதித்தார். 2023-ல், தனது மாநில அரசுப் பணியாளர் தேர்வாணையத் தேர்வை எழுதினார். அதில் தேர்ச்சி பெறாததால், சில காலம் மன அழுத்தத்தில் இருந்தார். ஆனால் அவர் எப்போது, எப்படி போதைப்பொருளைப் பயன்படுத்தத் தொடங்கினார் என்பது குடும்பத்திற்குத் தெரியவில்லை. 

ஒருநாள் அவர் வேலைக்குச் செல்வதை நிறுத்தினார், இரவு முழுவதும் தூங்காமல் விழித்திருந்தார், சாப்பிடுவதை தவிர்த்தார்.  பகலில் தூங்கினார். குளிக்கவோ சாப்பிடவோ சொன்னால் ஆக்ரோஷமாக கோபமாக பேசினார். ஒரு கட்டத்தில் அவரது உடல்நிலை மோசமடையத் தொடங்கியது. 2023 ஆம் ஆண்டின் பிற்பகுதியில் இருந்து, அவரது சிகிச்சத்திற்காக குடும்பம் ரூ. 3-4 லட்சம் வரை செலவழித்துள்ளோம். 

பாட்னாவில் உள்ள ஒரு தனியார் மையத்தில் மேற்கொள்ளப்பட்ட முதல் முயற்சி 76வது நாளில் முடிந்தது; அடுத்த நாளே அவர் மீண்டும் பாதிக்கப்பட்டார். இந்த ஆண்டு, வீட்டிற்கு அருகில் உள்ள ஒரு மையத்தில் நான்கு மாதங்கள் தங்கியிருந்தார். அக்டோபர் தொடக்கத்தில் வீட்டிற்கு வந்தார். அதன்பிறகு அவர் மீண்டும் போதைப்பொருள் பயன்படுத்தியதற்கான தெளிவான அறிகுறிகள் எதுவும் இல்லை, ஆனால் குடும்பத்தினர் எச்சரிக்கையாக உள்ளனர், 

அவரை கிராமத்தில் இருந்தும் அவரது நண்பர்கள் வட்டத்தில் இருந்தும் தள்ளி வைத்துள்ளனர். “நாங்கள் அவனைக் காப்பாற்ற முயலும்போது, நாங்கள் அவனுக்குத் தீங்கு செய்யப் பார்க்கிறோம் என்று நினைக்கிறான். அந்த எண்ணம் மாறும் வரை, அவன் எப்படி குணமடைவான் என்று எனக்குத் தெரியவில்லை” என்று அந்த அரசு ஊழியர் தனது சகோதரன் குறித்து பகிர்ந்துகொண்டுள்ளார்.

மீண்டு வருவதற்கான நீண்ட பாதை: ’30 நாட்கள் போதாது’

பீகாரில் போதைப்பொருள் பயன்பாட்டின் அருகில் அமைந்துள்ள அளவுக்கூறு 2023 நாடாளுமன்ற அறிக்கையாகும், இது 10-75 வயது வரம்பில் சுமார் 12.05 லட்சம் கஞ்சா பயன்படுத்துபவர்களையும் 1.71 லட்சம் ஓபியாய்டு (opioid) பயன்படுத்துபவர்களையும் மதிப்பிட்டுள்ளது. இந்த நெருக்கடி சமீபத்திய நிலையை, பாட்னாவில் உள்ள ‘ஜாக்ரன்’ என்ற தன்னார்வத் தொண்டு நிறுவனத்தால் நடத்தப்படும் ‘சேத்னா’ மையத்தில் காணலாம். 

இது ஒரு சாதாரண நாளின் அமைப்பை மீண்டும் உருவாக்க முயல்கிறது. இங்கு தங்கியிருப்பவர்கள் யோகாவுக்காக காலை 5-5.30 மணிக்கு எழுகிறார்கள், அதைத் தொடர்ந்து ஆலோசனை, உடற்பயிற்சி மற்றும் இரவு விளக்குகள் அணைக்கப்படுவதற்கு முன்பு மருந்துகள் வழங்கப்படுகின்றன. மற்ற பழக்கங்களை மீண்டும் சாத்தியமாக்குவதற்காக இந்த நடைமுறை திட்டமிட்டு மீண்டும் மீண்டும் செய்யப்படுகிறது.

இங்கு தங்கியிருப்பவர்களில், ஆர்வம் மற்றும் நண்பர்களின் தூண்டுதலால் பழக்கம் தொடங்கியது என்று ஆலோசகர்கள் கூறும் 23 வயது இளைஞர், ஓபியாய்டுகளை சார்ந்திருக்கும் 31 வயது வேலை இல்லாத பட்டதாரி மற்றும் ஊசி மூலம் போதைப்பொருள் செலுத்தும் கிராமப்புறத்தைச் சேர்ந்த 19 வயது இளைஞர் ஆகியோரும் அடங்குவர். 

ஜாக்ரன் அமைப்பின் இயக்குநர் வினய் குமார் சின்ஹா, 1988 முதல் போதைப்பொருள் ஒழிப்பு மற்றும் பராமரிப்புப் பணிகளில் ஈடுபட்டு வருகிறார். இந்த மையத்தில் 15 படுக்கைகள் உள்ளன, மேலும் இது ஒன்றிய சமூக நீதி மற்றும் அதிகாரமளித்தல் அமைச்சகத்தின் ஆதரவுடன் 2000 ஆம் ஆண்டு முதல் இயங்கி வருகிறது. போதைப்பொருள் பழக்கத்தால், பாதிக்கப்பட்டவர்கள் இந்த மையத்தில் கட்டாயமாகத் 30 நாட்கள் தங்க வேண்டும். 30 நாட்கள் முடிவில் தங்கியிருப்பவர்கள் விடுவிக்கப்பட வேண்டும். “இப்போது 30 நாட்கள் போதாது.

செயற்கை போதைப்பொருட்களால் (synthetic drugs), அதிலிருந்து விடுபடும்போது ஏற்படும் விலகல் அறிகுறிகள் (withdrawal) மிகவும் கடுமையானதாக இருக்கும். ஒரு நபர் இயல்பு நிலைக்கு வரத் தொடங்கலாம், ஆனால் அதற்காக அந்தப் பழக்கம் முழுமையாகக் குணமாகிவிட்டது என்றோ அல்லது அவர் அதே சூழலுக்குத் திரும்பத் தயாராக இருக்கிறார் என்றோ அர்த்தமல்ல” என்று சின்ஹா கூறினார்.

அதே சமயம் வெளியே காத்திருக்கும் சூழல்தான் அவரை கவலையடையச் செய்கிறது. போதைப்பொருளை அறிமுகப்படுத்திய அதே நண்பர்கள், பில்களைக் கட்டப் போராடும் குடும்பம், பொழுதைக் போக்க வழி இல்லாத கிராமம். சில மூத்த போதைப்பயனாளிகள், தங்கள் சொந்தப் பழக்கத்திற்கு பணம் திரட்டுவதற்காக புதியவர்களை இதில் சேர்க்கிறார்கள். பள்ளிக் குழந்தைகளில் 10-12 சதவீதம் பேர் ஏதேனும் ஒரு வகையான போதைப்பொருளுக்கு அடிமையாகி உள்ளனர் என்று கூறியுள்ளார்.

மாதத்திற்கு 200 நோயாளிகள், பலர் திரும்பி வருவதில்லை

பாட்னா மருத்துவக் கல்லூரி மருத்துவமனை மற்றும் இந்திரா காந்தி மருத்துவ அறிவியல் நிறுவனத்தில் (IGIMS), கடந்த 6-7 ஆண்டுகளாக போதைப்பொருள் அடிமைத்தனத்திற்கான ஆலோசனைக்காக மாதந்தோறும் சுமார் 200 நோயாளிகள் வந்து செல்கிறார்கள், அவர்களில் பலர் மீண்டும் சிகிச்சைக்காக திரும்புவதில்லை என்று மருத்துவர்கள் கூறுகிறார்கள். 30 படுக்கைகள் கொண்ட போதை ஒழிப்பு மையத்தைக் கொண்டுள்ள எய்ம்ஸ் பாட்னாவின் மருத்துவர் ஒருவர், “சமீபத்தில் இதே போன்ற எண்களைக் காண்கிறோம்” என்று கூறினார்.

போதைப்பொருள் பயன்படுத்துவர்களில் பெரும்பாலோர் சிகிச்சையை நிறுத்துவதற்கு முன்பு ஒன்று முதல் மூன்று அமர்வுகளில் மட்டுமே கலந்துகொள்கிறார்கள்” என்று ஐ.ஜி.ஐ.எம்.எஸ் (IGIMS) மனநலப் பிரிவுத் தலைவர் டாக்டர் ராஜேஷ் குமார் கூறுகிறார். “நாங்கள் போதைப்பொருளைப் பயன்படுத்துகிறோம் என்பது மற்றவர்களுக்குத் தெரிந்தால் என்ன சொல்வார்களோ என்று நினைத்து பல நோயாளிகள் சிகிச்சையைத் தொடங்குவதே இல்லை. சட்ட அமலாக்க அமைப்புகளின் பயமும் உள்ளது. இதனால் தான் பலர் சிகிச்சைக்கு வருவதில்லை என்று கூறியுள்ளார்.

சமூகமும் மருத்துவமனைகளும் போதைப்பயனாளிகளை எவ்வாறு நடத்துகின்றன என்பதில் இதற்கான பதில் உள்ளது என்று டாக்டர் குமார் கூறியுள்ளார். “அடிமைத்தனம் என்பது கவலை மற்றும் மன அழுத்தத்துடன் இணைந்து ஏற்படும் ஒரு மனநலப் பிரச்சினையாகும். எனவே அவர்களை ஒதுக்கப்பட்டவர்களாகவோ அல்லது குற்றவாளிகளாகவோ பார்க்காமல் நோயாளிகளாக நாம் ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும்” என்று அவர் கூறினார்.

மத்திய அரசின் ஆதரவு பெற்ற பிரத்யேக சிகிச்சை மையங்கள் புவியியல் ரீதியாக ஒரு சில இடங்களில் மட்டுமே குவிந்துள்ளன, இவை மாநிலத்தின் மூன்றில் ஒரு பங்கிற்கும் குறைவான மாவட்டங்களை மட்டுமே உள்ளடக்கியுள்ளன. மார்ச் 2026 நிலவரப்படி, போதைப்பொருள் தேவை குறைப்புக்கான தேசிய செயல் திட்டத்தின் கீழ் ஆதரவளிக்கப்படும் தன்னார்வத் தொண்டு நிறுவனங்களால் நடத்தப்படும் மையங்கள் 11 மாவட்டங்களில் உள்ளதாக நாடாளுமன்றப் பதிவுகள் பட்டியலிட்டுள்ளன, 

இதில் மூன்று மையங்கள் பாட்னாவில் உள்ளன. போஜ்பூரில் உள்ள சதர் மருத்துவமனை மற்றும் பாட்னா எய்ம்ஸ் ஆகிய இரண்டு அரசு மருத்துவமனை மையங்களும் பட்டியலிடப்பட்டுள்ளன. இது தவிர, மாநிலம் தனியார் மையங்கள், மாவட்ட அளவிலான சேவைகள் மற்றும் தன்னார்வத் தொண்டு நிறுவனங்களின் திட்டங்களையே நம்பியுள்ளது. தேசிய குற்ற ஆவணக் காப்பகத்தின் (NCRB) தரவு இதன் தீவிர விளைவைப் பதிவு செய்கிறது: 2016-ல் மதுவிலக்கு அமலுக்கு வந்ததில் இருந்து, “போதைப்பொருள் பயன்பாடு/மது பழக்கம்” பிரிவின் கீழ் பீகாரில் 132 தற்கொலைகள் பதிவாகியுள்ளன.

கிராமத்தில் நிலவும் பதற்றம்

மீண்டும் சஹர்சாவுக்கு வந்தால், அந்த அரசு ஊழியர் தனது குடும்பத்தின் துயரத்தை ஒரு பெரிய கிராமப்புறப் பிரச்சினையின் பகுதியாகப் பார்ப்பதாக கூறியுள்ளார். தனது கிராமத்தில் போதைப்பொருள் பயன்பாடு பரவலாக உள்ளது. ஆனால் இதற்கு தீர்வு காரண எங்கு செல்வது என்று பல குடும்பங்களுக்கு தெரியவில்லை; சிலரால் சிகிச்சைக்கு பணமளிக்க முடிவதில்லை, மற்றவர்களால் சிகிச்சையைத் தொடர முடிவதில்லை. 

“அதே இடத்திற்குத் திரும்பி, செய்ய வேலை எதுவும் இல்லாமல், அதே மனிதர்களைச் சந்தித்தால் சிகிச்சையால் மட்டுமே எதையும் தீர்க்க முடியாது” என்று சகோதரர் கூறினார். ஒரு நெருக்கடி உருவாவதற்கு முன்பே குடும்பங்கள் உதவியை நாடும் வகையில், வார்டு மற்றும் வட்டார (block) அளவில் ஆதரவும் விழிப்புணர்வும் வேண்டும் என்று அவர் கூறியுள்ளார். 

பூர்னியாவைச் சேர்ந்த ஒரு சமூக சேவகர், கடந்த மூன்று முதல் ஐந்து ஆண்டுகளில் இதன் சந்தை வெளிப்படையாக மாறியுள்ளதாகக் கூறுகிறார்: “ஸ்மேக் மற்றும் பிரவுன் சுகர் ஆகியவை இப்போது நகரங்களுக்கு மட்டும் வரம்புக்குட்பட்டவை அல்ல. அவை கிராமங்களிலும் கிடைக்கக்கூடிய பொருட்களாக மாறிவிட்டன. மாதவ்புராவைச் சேர்ந்த ஒரு தொடக்கப் பள்ளி ஆசிரியர், 2 மற்றும் 3 ஆம் வகுப்பு குழந்தைகள் சிகரெட்டில் கஞ்சா எப்படி புகைக்கப்படுகிறது என்பதை சாதாரண விஷயத்தைப் போல தன்னிடம் கூறியதாக தெரிவித்துள்ளார்.

அதே சமயம் இதில் பாதிக்கப்படுவது போதைப்பயனாளிகள் மட்டுமே அல்ல என்று சமூக ஆர்வலர்கள் எச்சரிக்கின்றனர். “ஒரு இளைஞனின் வாழ்க்கை சீரழிக்கப்படுகிறது, ஆனால் மற்ற மனிதர்களும் தங்கள் உயிரை இழக்கக்கூடும்” என்று சஹர்சாவைச் சேர்ந்த ஒரு பள்ளி ஆசிரியர் கூறினார்.  போதைப்பொருளுக்கு அடிமையானவர் என்று கருதப்படும் ஒருவனால் பணம் அல்லது கைபேசியைப் பறிக்க முயன்றபோது, அதை எதிர்த்த ஒரு இளைஞன் சமீபத்தில் சுடப்பட்ட சம்பவம் குறித்து அந்த ஆசிரியர் விவரிக்கிறார். 

போதைக்கு அடிமையானவர்கள் நண்பர்களைச் சந்திப்பதையோ, குடும்பத்தினரிடம் பேசுவதையோ, சரியாகச் சாப்பிடுவதையோ, குளிப்பதையோ அல்லது வேலை செய்வதையோ எவ்வாறு நிறுத்துகிறார்கள் என்பதை விவரித்த ஆசிரியர் அவர்கள் முதலில் தங்கள் சொந்தப் பணத்தைச் செலவழிக்கிறார்கள், பின்னர் பெற்றோர், உறவினர்கள், நண்பர்கள் அல்லது அந்நியர்களிடம் கேட்கிறார்கள், அது தோல்வியடையும் போது, சிலர் திருட்டு, கொள்ளை, கொலைக்குக்கூட துணிகிறார்கள் என்று கூறியுள்ளார்.

கடந்த மூன்று மாதங்களில் நடந்த மூன்று வழக்குகள் 

ஜூலை மாதத்தில், ஜெஹானாபாத்தில் போதைக்கு அடிமையானதாகக் கூறப்படும் ஒருவன், உணவு பரிமாறுவதில் தாமதமானதால் எழுந்த தகராறில் தனது 25 வயது அண்ணியின் தலையை வெட்டியதற்காகக் கைது செய்யப்பட்டான். அடுத்து ஆகஸ்ட் மாதத்தில், கிழக்கு சாம்பரான் மாவட்டத்தில் 23 வயது இளைஞன் ஒருவன், தன் போதை பழக்கத்திற்காக சுயஉதவிக் குழு நிதியிலிருந்து தாய் திரும்பப் பெற்ற ரூ.83,000 பணத்தை எடுப்பதற்காக தாயின் தொண்டையை அறுத்ததாகக் கைது செய்யப்பட்டான்.

கடந்த மாதம், சமஸ்திபூரில் 25 வயது இளைஞன் ஒருவன் போதைப்பொருளுக்கு பணம் தர மறுத்த தனது தந்தையைக் கோடரியால் வெட்டிக் கொன்றதாகக் கூறப்படுகிறது. 15-29 வயதுக்குட்பட்ட இளைஞர்களில் நான்கில் ஒரு பகுதியினர் கல்வி, வேலைவாய்ப்பு அல்லது பயிற்சியில் (NEET) இல்லை என்று ஒரு மூத்த போலீஸ் அதிகாரி மதிப்பிட்டுள்ளார், மேலும் இத “உருவாகி வரும் மக்கள் தொகை பேரழிவு” என்று அவர் குறிப்பிட்டுள்ளார்.

புள்ளியியல் மற்றும் திட்ட அமலாக்க அமைச்சகத்தின் ஆவர்த்தன உழைப்பாளர் சக்தி கணக்கெடுப்பின் (PLFS) படி, பீகார் அதிகபட்ச நீட் (NEET) உயர்வை கொண்டுள்ளது: அதன் 81 சதவீதத்திற்கும் அதிகமான மாவட்டங்கள் 25 சதவீதத்திற்கும் அதிகமான இளைஞர் பங்களிப்பைப் பதிவு செய்துள்ளன. மாநில அளவிலான நீட் (NEET) விகிதம் 32.1 சதவீதம் ஆகும், இது தேசிய சராசரியான 25 சதவீதத்தை விட கணிசமாக அதிகமாகும்.

இளைஞர்கள் இந்த சுழற்சியில் நுழைவதைத் தடுக்க நாம் விரும்பினால், யாராவது ஏற்கனவே போதைப்பொருளைப் பயன்படுத்தும்போது உதவிகளை வழங்குவதோடு, அவர்களின் வீடுகள், பள்ளிகள் மற்றும் சமூகங்கள் ஆகிய அடிமட்ட அளவிலும் நாம் உழைக்க வேண்டும்” என்று அதிகாரி கூறினார்.