நீட் வினாத்தாள் கசிவு வழக்குகளுக்கு விரைவு நீதிமன்றம்: மோடி முயற்சி சாத்தியமா? வரலாறு கூறுவது என்ன?

எழுதியவர்: ஆமிர் கான்

நீட் வினாத்தாள் கசிவு வழக்குகளை விரைவாக விசாரிப்பதற்காகத் தனி விரைவு நீதிமன்றங்களை அமைக்க வேண்டும் என்ற பிரதமர் நரேந்திர மோடியின் அழுத்தம், விரைவான நீதியை வழங்குவதில் நீதித்துறையின் திறன் குறித்த தொடர்ச்சியான விவாதத்தை மீண்டும் வெளிச்சத்திற்குக் கொண்டுவந்துள்ளதோடு, கடந்த காலங்களில் இதுபோன்ற நீதிமன்றங்கள் எவ்வாறு செயல்பட்டன என்பதையும் கவனத்திற்கு உள்ளாக்கியுள்ளது.

ஆங்கிலத்தில் படிக்க:

வினாத்தாள் கசிவைக் கண்டித்து, ஆம் ஆத்மி கட்சி, காங்கிரஸ், சிவசேனா (உத்தவ் பாலசாஹேப் தாக்கரே) உள்ளிட்ட எதிர்க்கட்சிகளின் ஆதரவுடன், காக்ரோச் ஜனதா கட்சி (சி.ஜே.பி) நாடு தழுவிய அளவில் முன்னெடுத்து வரும் போராட்டங்களுக்கு மத்தியில் பிரதமரின் இந்த அறிவிப்பு வெளியாகியுள்ளது.

இருப்பினும், தற்போதைய விரைவு நீதிமன்றங்களில் பெரும்பாலானவை பாலியல் குற்றங்கள் தொடர்பான வழக்குகளையே விசாரித்து வரும் நிலையில், வினாத்தாள் கசிவு வழக்குகளுக்கு அரசு எவ்வாறு புதிய நீதிமன்றங்களை அமைக்கும் என்ற கேள்வி நிலவுகிறது. இந்த விவாதம் தீவிரமடைந்துள்ள வேளையில், இந்தியாவில் விரைவு நீதிமன்றங்களின் (எஃப்.டி.சி) பரிணாம வளர்ச்சியைப் பற்றித் தெரிந்துகொள்வது அவசியமாகிறது.

வினாத்தாள் கசிவு குற்றங்களின் தன்மையைக் கருத்தில் கொண்டு, விரைவு நீதிமன்றங்களை விட விசாரணை அமைப்பின் செயல்பாடுகளிலேயே அதிக கவனம் செலுத்தப்பட வேண்டும் என்று உச்ச நீதிமன்றத்தின் முன்னாள் நீதிபதி அபய் எஸ். ஓகா தெரிவிக்கிறார். “இத்தகைய விவகாரங்களில் நிபுணத்துவம் பெற்ற தகுதியான விசாரணை அதிகாரிகளை அவர்கள் நியமிக்க வேண்டும். ஏனெனில், இதுபோன்ற வழக்குகளில் நேரடியாக ஆதாரம் அல்லது நேரில் பார்த்த சாட்சிகள் என்று யாரும் இருக்க மாட்டார்கள். எனவே, மிகவும் திறமையான மற்றும் புத்திசாலித்தனமான விசாரணை அதிகாரி தேவைப்படுகிறார்” என்று அவர் ‘தி இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸ்’ இதழிடம் தெரிவித்துள்ளார்.

குற்றத்தின் தன்மையைக் கருத்தில் கொண்டு, விசாரணை அதிகாரி தடயவியல் மற்றும் பிற நிபுணர்களுடன் இணைந்து நெருக்கமாகச் செயல்பட வேண்டும் என்றும் முன்னாள் உச்ச நீதிமன்ற நீதிபதி கூறுகிறார். “குற்றம் சாட்டப்பட்டவர்கள் பேசிய தொலைபேசி அழைப்புகளை அவர்கள் துல்லியமாகக் கண்காணிக்க வேண்டியிருக்கும். எனவே, முறையான விசாரணை நடைபெறுவதுதான் மிக முக்கியமான பகுதி. குற்றத்தின் தன்மையின் காரணமாகவும், இதில் தொடர்புடையவர்களின் பங்களிப்பை நிரூபிப்பதற்கும் இதுவே முதன்மை வழியாகும், இல்லையெனில் அது மிகவும் கடினமாகிவிடும்.”

நீதிபதி ஓகா சுட்டிக்காட்டும் இரண்டாவது முக்கியமான அம்சம், சாட்சிகளுக்கான பாதுகாப்பு. “லட்சக்கணக்கான மாணவர்கள் எழுதக்கூடிய நீட் போன்ற ஒரு பெரிய தேர்வில் வினாத்தாள் கசிந்தது ஒரு மிகப்பெரிய மோசடியாகும்; எனவே சாட்சிகளுக்குச் சிறப்புப் பாதுகாப்பு அளிக்கப்பட வேண்டும்.” மூன்றாவதாக, திறமை வாய்ந்த அரசு வழக்கறிஞர் நியமிக்கப்பட வேண்டியதன் அவசியத்தையும் அவர் வலியுறுத்தினார். “அரசு புதிய சட்டத்தைக் கொண்டுவந்து தனிச் சிறப்பு நீதிமன்றத்தை உருவாக்கலாம். இல்லையெனில், உயர் நீதிமன்றம் தலையிட்டு, இந்த வழக்கை அனுபவமும் திறமையும் வாய்ந்த ஒரு முதன்மை அமர்வு நீதிபதியிடம் ஒப்படைப்பதை உறுதி செய்வதே மிக எளிமையான மாற்றாக இருக்கும்” என்று அவர் கூறுகிறார்.

பாலியல் வன்கொடுமை வழக்குகளுக்கான விரைவு நீதிமன்றங்கள் செயல்படுவது போல, வினாத்தாள் கசிவு வழக்குகளுக்கு அரசு கொண்டு வர விரும்பும் திட்டத்தைப் பொறுத்தே புதிய விரைவு நீதிமன்றங்களின் தன்மையும் அமையும் என முன்னாள் சட்டச் செயலாளர் பி.கே. மல்ஹோத்ரா கூறுகிறார்.

“வெவ்வேறு சட்டங்களின் கீழ் சிறப்பு நீதிமன்றங்களை அமைக்கும் நடைமுறை நம்மிடம் உள்ளது. உதாரணத்திற்கு சி.பி.ஐ வழக்குகள் மற்றும் பொருளாதாரக் குற்றங்களுக்கான சிறப்பு நீதிமன்றங்களைக் கூறலாம். ஆனால், அந்தச் சிறப்பு நீதிமன்றங்களுக்கான விதிகள் குறிப்பிட்ட அந்தந்த சட்டங்களிலேயே சேர்க்கப்பட்டுள்ளன. ஆனால், நீட் தேர்வு போன்ற வினாத்தாள் கசிவு தொடர்பான வழக்குகள் எந்தச் சட்டத்தின் கீழ் கொண்டு வரப்படும்? அவர்கள் ஒரு சிறப்புச் சட்டத்தின் கீழ் இதைக் கொண்டு வந்தால், அதற்காகச் சிறப்பு நீதிமன்றங்களை அமைக்க முடியும்” என்று மல்ஹோத்ரா ‘தி இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸ்’ஸிடம் கூறினார்.

இத்தகைய நீதிமன்றங்கள் மூலம் “காலக்கெடுவுக்குள் நீதி” வழங்கப்படுவதைச் சுட்டிக்காட்டிய அவர், இத்தகைய வழக்குகளைக் கையாளுவதற்குத் துறை சார்ந்த நிபுணர்களை இதில் சேர்த்துக்கொள்ள முடியும் என்றும் வலியுறுத்தினார். “எனவே இதன் நன்மைகளைக் குறைத்து மதிப்பிட முடியாது. ஆனால், வினாத்தாள் கசிவு வழக்குகளுக்கு அரசாங்கம் என்ன நடைமுறையைப் பின்பற்றும் என்பது அது கொண்டு வரவுள்ள திட்டத்தைச் சார்ந்தே இருக்கும்,” என்று அவர் குறிப்பிடுகிறார்.

பாலியல் வன்கொடுமை அல்லது போக்சோ (POCSO) வழக்குகளில் உள்ளது போன்ற நிர்வாகத் திட்டத்தின் கீழ் இவை கையாளப்படுமா அல்லது சட்டத்தில் திருத்தம் செய்து சிறப்பு நீதிமன்றங்கள் உருவாக்கப்படுமா என்பதை அரசாங்கத்தின் இறுதி முடிவே தீர்மானிக்கும் என மல்ஹோத்ரா தெரிவித்துள்ளார். “அது அரசாங்கம் எடுக்கும் இறுதி முடிவைப் பொறுத்தது. ஆனால், போராடி வரும் மாணவர்களின் கோரிக்கையை நிறைவேற்றும் வகையில் பிரதமரிடமிருந்து வந்துள்ள இந்த அறிவிப்பு நல்லதொரு நகர்வாகும். முழு விவரங்கள் வெளியாகும் வரை நாம் காத்திருப்போம்,” என்று அவர் மேலும் கூறினார்.

2ஜி அலைக்கற்றை மற்றும் சத்யம் ‘மோசடி’ வழக்குகளைக் குறிப்பிட்டுப் பேசிய இந்தியாவின் முன்னாள் கூடுதல் சொலிசிட்டர் ஜெனரல் சித்தார்த் லூத்ரா, “அப்போதும் சிறப்பு நீதிமன்றங்கள் அமைக்கப்பட்டன. குற்றவாளிகள் தண்டிக்கப்படுவதும், தேர்வு வினாத்தாள் கசிவு வழக்குகளை விசாரிக்கச் சிறப்பு நீதிமன்றங்கள் அமைக்கப்படுவதும் மிக முக்கியம் என்றாலும், நீட் வினாத்தாள் கசிவு என்பது தனித்த ஒரு சம்பவம் அல்ல என்பதால், அனைத்து மாநிலங்களிலும் இத்தகைய நீதிமன்றங்கள் அமைக்கப்பட வேண்டும் என்பதை நினைவில் கொள்ள வேண்டும்” என்றார்.

தேர்வுகள் தொடர்பான மாநிலச் சட்டங்களின் கீழும் சிறப்பு நீதிமன்றங்களுக்கு “அதிகாரம் அளிக்கப்பட வேண்டும்” என்று மூத்த வழக்கறிஞர் வலியுறுத்துகிறார். “எதிர்காலத்தில் இதுபோன்ற சம்பவங்கள் நடக்காமல் இருக்க யு.ஜி.சி, மத்திய மனிதவள மேம்பாட்டு அமைச்சகம் மற்றும் மாநில உயர் கல்வித் துறைகள் என்ன நடவடிக்கைகளை எடுக்கின்றன என்பதே மிக முக்கியமானது. தேர்வு முறையில் சீர்திருத்தம் கொண்டுவராமல், நமது மாணவர்களின் எதிர்காலத்திற்கு எவ்வித நம்பிக்கையும் இல்லை,” என்று கூறிய லூத்ரா, “மருத்துவம், பொறியியல் மற்றும் பிற போட்டி நிறைந்த துறைகளில் மிகக் குறைந்த எண்ணிக்கையிலான இடங்களே” இருக்கும் வரை இந்தச் சிக்கல் நீடிக்கவே செய்யும் என்றும் வாதிடுகிறார்.

இந்தியாவில் விரைவுபடுத்தப்பட்ட முக்கிய வழக்குகள்

2012 டெல்லி கூட்டுப் பாலியல் வன்கொடுமை மற்றும் கொலை (2012–2013):

டிசம்பர் 16, 2012-ல் டெல்லியில் ஓடும் பேருந்தில் 23 வயது மருத்துவப் பயிற்சி மாணவி கூட்டுப் பாலியல் வன்கொடுமை செய்யப்பட்ட சம்பவம், விரைவான விசாரணைக் கோரி நாடு முழுவதும் பெரும் போராட்டங்களைத் தூண்டியது. இந்த வழக்கு 9 மாதங்களுக்குள் முடிக்கப்பட்டு குற்றவாளிகளுக்கு மரண தண்டனை விதிக்கப்பட்டதுடன், நாடு தழுவிய அளவில் விரைவு நீதிமன்றங்கள் உருவாகவும் வழிவகுத்தது.

2008 மும்பை பயங்கரவாதத் தாக்குதல் (அஜ்மல் கசாப்) (2009–2010):

மும்பை பயங்கரவாதத் தாக்குதலில் குற்றம் சாட்டப்பட்ட அஜ்மல் கசாப்பின் விசாரணை மும்பையில் உள்ள ஒரு சிறப்பு விரைவு அமர்வு நீதிமன்றத்தில் நடைபெற்றது. 11,000 பக்கங்கள் கொண்ட குற்றப்பத்திரிகை மற்றும் பல குற்றச்சாட்டுகள் இருந்தபோதிலும், நீதிமன்றம் 12 மாதங்களுக்குள் தீர்ப்பு வழங்கியது.

கொல்கத்தா ஆர்.ஜி. கர் மருத்துவக் கல்லூரி வழக்கு 2024:

நாடு தழுவிய போராட்டங்களைத் தொடர்ந்து, பெண் முதுகலை பயிற்சி மருத்துவர் பாலியல் வன்கொடுமை செய்யப்பட்டு கொலை செய்யப்பட்ட வழக்கின் விசாரணையைத் தினசரி அடிப்படையில் விரைவுபடுத்த கொல்கத்தாவில் உள்ள விரைவு நீதிமன்றத்திற்கு மாற்ற உத்தரவிடப்பட்டது. குற்றம் நடந்த 6 மாதங்களுக்குள் குற்றவாளிக்கு ஆயுள் தண்டனை விதித்துத் தீர்ப்பு வழங்கப்பட்டது.

விரைவு நீதிமன்றங்கள் அமைப்பும் அதன் பரிணாம வளர்ச்சியும்

ஜூன் 2000-ல், 11-வது நிதிக் குழு ரூ.502.90 கோடியை ஒதுக்கியதுடன், மாவட்ட மற்றும் கீழ்மை நீதிமன்றங்களில் நிலுவையில் உள்ள 2 கோடிக்கும் அதிகமான வழக்குகளின் எண்ணிக்கையைக் குறைக்க கூடுதல் நீதிமன்றங்களைத் தொடங்கப் பரிந்துரைத்தது.

2013-ல், 2012 டெல்லி சம்பவத்திற்குப் பிறகு, நீதித் துறை, ‘நீதி விநியோகம் மற்றும் சட்டச் சீர்திருத்தங்களுக்கான தேசிய இயக்கத்தின்’ கீழ் நீதித்துறை சீர்திருத்தங்கள் குறித்த ‘செயல் ஆராய்ச்சி மற்றும் ஆய்வுகளுக்கான திட்டத்தை’ அமல்படுத்தியது. இத்திட்டத்தின் கீழ் சட்டச் சீர்திருத்தங்களின் பல்வேறு அம்சங்களுக்கான நிதி உதவி நீட்டிக்கப்பட்டது. இதில் டெல்லி தேசிய சட்டப் பல்கலைக்கழகம் நடத்திய ‘இந்தியாவில் விரைவு நீதிமன்றங்களின் செயல்பாட்டு மதிப்பீடு’ குறித்த ஆய்வும் அடங்கும்.

இத்திட்டத்தைச் செயல்படுத்துவதில் பாலியல் வன்கொடுமை வழக்குகளே முக்கியப் பங்கு வகித்தன. இந்த ஆய்வின்படி, விரைவு நீதிமன்றங்கள் தொடங்கப்பட்டாலும், சிறப்பு உள்கட்டமைப்பு, தனி நிர்வாகம், தனியான ஊழியர்கள் குழு அல்லது நடைமுறைகளில் தளர்வு போன்றவை வழங்கப்படவில்லை. எனவே, அவற்றின் செயல்பாடு வழக்கமான நீதிமன்றங்களிலிருந்து வேறுபடவில்லை என்பதோடு, வழக்கமான நீதிமன்றங்கள் எதிர்கொள்ளும் அதே கட்டமைப்புச் சிக்கல்களையே இவைகளும் எதிர்கொள்கின்றன. போதிய ஆதரவு இல்லாததால் விரைவு நீதிமன்றங்கள் மேலதிக பணிச்சுமைக்கு உள்ளாகியுள்ளன.

ஜூலை 2019-ல், ‘போக்சோ’ (POCSO) சட்டத்தின் கீழ் உள்ள வழக்குகளில் விரைவான விசாரணை மற்றும் தீர்ப்பை உறுதி செய்ய உச்ச நீதிமன்றம் தானாக முன்வந்து (Suo motu) வழக்குப் பதிவு செய்து உத்தரவுகளைப் பிறப்பித்தது. அடுத்த மாதமே, குற்றவியல் சட்ட (திருத்த)ச் சட்டம், 2018-ஐ அமல்படுத்தவும், உச்ச நீதிமன்றத்தின் உத்தரவுகளுக்கு இணங்கவும், சிறப்பு போக்சோ நீதிமன்றங்களை அமைக்க மத்திய அரசு நிதியுதவி அளிக்கும் திட்டத்தை வகுத்தது. மத்திய அரசு இத்திட்டத்தை ஏப்ரல் 2023 முதல் மார்ச் 2026 வரை ரூ.1,952.23 கோடி செலவில் நீட்டித்துள்ளது.

ஜூலை 2022-இல், அப்போதைய சட்ட அமைச்சர் கிரண் ரிஜிஜு, மக்களவையில் கேள்வி ஒன்றுக்குப் பதிலளிக்கையில், கொடூரமான குற்றங்கள், பெண்கள், குழந்தைகள், முதியோர்கள், மாற்றுத்திறனாளிகள், தொற்றா நோய்களால் பாதிக்கப்பட்டவர்கள் தொடர்பான சிவில் வழக்குகள் மற்றும் 5 ஆண்டுகளுக்கு மேலாக நிலுவையில் உள்ள சொத்து வழக்குகளை “விரைவாக விசாரிக்க” 2015 முதல் 2020 வரை 1,800 விரைவு நீதிமன்றங்களை அமைக்க 14-வது நிதிக் குழு பரிந்துரைத்ததைக் குறிப்பிட்டார்.

இத்தகைய விரைவு நீதிமன்றங்களை அமைப்பதும், நிதி ஒதுக்குவதும் அந்தந்த மாநில அரசுகளின் தேவை, வளம் மற்றும் உயர் நீதிமன்றங்களுடனான கலந்தாலோசனைக்கு ஏற்ப செய்யப்பட வேண்டும் என்று மத்திய அரசு தெரிவித்தது.

‘96% தீர்வு விகிதம்’

மார்ச் 2025-ல், விரைவு நீதிமன்றங்களில், குறிப்பகப் பாலியல் குற்றங்களால் பாதிக்கப்பட்டவர்கள் தொடர்பான வழக்குகளில் 96.28 சதவீதத் தீர்வு விகிதம் இருப்பதாக அரசாங்கம் உரிமை கோரியது. “2024-ல் மட்டும் 88,902 புதிய வழக்குகள் தொடரப்பட்ட நிலையில், 85,595 வழக்குகள் தீர்க்கப்பட்டு, நிலுவையில் உள்ள வழக்குகளைக் குறைப்பதில் இந்த நீதிமன்றங்களின் திறன் நிரூபிக்கப்பட்டுள்ளது” என்று அந்த அறிக்கையில் கூறப்பட்டுள்ளது.

பல்வேறு உயர் நீதிமன்றங்கள் வழங்கிய தகவல்களைக் குறிப்பிட்டு மத்திய சட்ட அமைச்சர் அர்ஜுன் ராம் மேக்வால் மக்களவையில் கூறுகையில், “ஜனவரி 31, 2025 நிலவரப்படி, 30 மாநிலங்கள்/யூனியன் பிரதேசங்களில் 404 பிரத்யேக போக்சோ நீதிமன்றங்கள் உட்பட 745 விரைவு நீதிமன்றங்கள் செயல்பட்டு வருகின்றன. இந்த நீதிமன்றங்கள் ஜனவரி 31, 2025 வரை 3,06,000-க்கும் மேற்பட்ட வழக்குகளை முடித்து வைத்துள்ளன” என்று தெரிவித்தார்.