விழுப்புரம்: விழுப்புரம் மாவட்டம் செஞ்சி அருகே உள்ள ஆலம்பூண்டி குளக்கரை தெருவைச் சேர்ந்த கூலித் தொழிலாளி வடிவேலு – பவானி தம்பதியின் 7 வயது மகள் ஹேமலதா (ஹேமாவதி) மாயமான விவகாரத்தில், சிபிசிஐடி அதிகாரிகள் தங்கள் விசாரணையை மிகத் தீவிரமான கட்டத்திற்கு நகர்த்தியுள்ளனர். கடந்த அக்டோபர் 11 அன்று இரவு பிறந்தநாள் கொண்டாட்டத்திற்குப் பிறகு அதிகாலையில் மர்மமான முறையில் காணாமல் போன சிறுமியைத் தேடும் பணி இரண்டு வாரங்களைக் கடந்து நீடிக்கிறது.
காஞ்சிபுரம் மற்றும் விழுப்புரம் சிபிசிஐடி தனிப்படையினர் பல்வேறு கோணங்களில் விசாரித்து வரும் நிலையில், நேற்று (அக். 26) சிறுமி படித்து வந்த அரசு தொடக்கப் பள்ளிக்கு அவரது தாய் பவானியை நேரில் அழைத்து வந்து, ஒரு தனி அறையில் வைத்து சுமார் 7 மணி நேரம் கிடுக்கிப்பிடி விசாரணை நடத்தியுள்ளனர். முன்னதாக ஆசிரியர்களிடம் சிறுமியின் வருகைப் பதிவு, பள்ளிக்கு யார் அழைத்து வருவார்கள் போன்ற விவரங்களை அதிகாரிகள் சேகரித்தனர்.
காவல் நிலையத்திலோ அல்லது வீட்டிலோ விசாரிக்காமல், தாயைப் பள்ளிக்கூடத்திற்கு நேரில் அழைத்துச் சென்று மணிக்கணக்கில் விசாரித்தது ஏன்? இதற்குப் பின்னால் உள்ள புலனாய்வு காரணங்கள் என்னென்ன?
வழக்கின் முக்கியப் புள்ளியாக இருப்பது, குழந்தை மாயமாவதற்கு முந்தைய நாட்களில் என்ன நடந்தது என்பதுதான். தாய் பவானி அளித்த தகவல்களின்படி, குழந்தை வழக்கம்போல பள்ளிக்குச் சென்றாரா அல்லது விடுப்பு எடுத்தாரா என்பதை பள்ளி வருகைப் பதிவேடு மூலம் ஆசிரியர்களிடம் அதிகாரிகள் சரிபார்த்தனர்.
குழந்தை பள்ளிக்கு வராத நாட்களுக்கான காரணத்தை தாய் சரியாகக் கூறியுள்ளாரா, அல்லது ஆசிரியர்களிடம் ஒரு காரணத்தையும், போலீசாரிடம் மற்றொரு காரணத்தையும் கூறினாரா என்ற முரண்பாடுகளை உடனுக்குடன் ஆசிரியர்கள் முன்னிலையில் நேருக்கு நேர் வைத்து உறுதிப்படுத்தவே இந்த நடவடிக்கை எடுக்கப்பட்டது.
காவல்துறை குற்றப் புலனாய்வில் ‘Crime Scene / Contextual Interrogation’ என்ற உத்தி உண்டு. காவல் நிலையத்தின் லாக்-அப் சூழலில் விசாரிக்கப்படும்போது பலர் பயத்திலோ அல்லது முன்கூட்டியே திட்டமிட்டோ பொய்களைத் தயார் செய்து வைத்துப் பேசுவர்.
ஆனால், தன் குழந்தை தினமும் அமர்ந்து படித்த வகுப்பறை, அவள் பயன்படுத்திய மேஜை, புத்தகப் பை மற்றும் சக ஆசிரியர்கள் இருக்கும் கல்விக்கூடச் சூழலில் தாயை அமர வைக்கும்போது, அது ஒரு தாயின் மனசாட்சியை ஆழமாக உலுக்கும். எதையும் மறைக்காமல் உண்மையைச் சொல்ல வேண்டும் என்ற இயல்பான குற்ற உணர்ச்சியையோ அல்லது மனமாற்றத்தையோ தூண்டுவதற்காகவே இத்தகைய சூழலில் வைத்து 7 மணி நேரம் துருவித் துருவி விசாரிக்கப்பட்டது.
சிறுமியை வழக்கமாகப் பள்ளிக்கு அழைத்து வருவது யார், பள்ளி முடிந்ததும் யார் கூட்டிச் செல்வார்கள், சமீபநாட்களாகப் பெற்றோர் தவிர்த்து உறவினர்கள் அல்லது வெளியாட்கள் யாரேனும் குழந்தையைப் பார்க்கப் பள்ளிக்கு வந்தார்களா என்பது குறித்து ஆசிரியர்களிடம் தனித்தனியாக வாக்குமூலம் பெறப்பட்டது. ஆசிரியர்கள் கூறிய சில வெளிப்புற நபர்களின் பெயர்கள் மற்றும் அடையாளங்களை வைத்து, தாய் பவானியிடம் “இவர்கள் யார்? இவர்களுக்கும் உங்கள் குடும்பத்திற்கும் என்ன தொடர்பு?” என்று ஒரே அறையில் வைத்து விசாரிக்க வேண்டிய அவசியம் சிபிசிஐடிக்கு ஏற்பட்டது.
ஆலம்பூண்டி கிராமத்தில் சிறுமியின் வீட்டின் அருகே நூற்றுக்கணக்கான கிராம மக்கள், ஊடகத்தினர் மற்றும் உறவினர்கள் கூடி நிற்பதால் அங்கே அமைதியான முறையில் விசாரிக்க முடியாது. காவல் நிலையத்திற்கு அழைத்துச் சென்றாலும் அங்கு வழக்கமான வழக்குகளின் நெரிசல் இருக்கும்.
ஆனால், ஞாயிறு மற்றும் விடுமுறை/பள்ளி நேரத்திற்குப் பிந்தைய சூழலில், அமைதியான பள்ளி வளாகத்தில் ஒரு தனி அறையைத் தேர்ந்தெடுத்து, எவ்வித வெளிப்புறத் தலையீடுகளும் இன்றி 7 மணி நேரம் தொடர்ச்சியாக வாக்குமூலங்களை ஆவணப்படுத்த இந்த இடம் பெரிதும் உதவியது.
ஆசிரியர்களின் வாக்குமூலம், பள்ளியின் வருகைப் பதிவேடு, மற்றும் தாய் பவானியிடம் பெறப்பட்ட பதில்களை சிபிசிஐடி அதிகாரிகள் தீவிரமாக ஒப்பிட்டு வருகின்றனர். ஒருபுறம் பழைய குற்றவாளி ராஜதுரையிடம் நடத்தப்பட்ட விசாரணை, மற்றொருபுறம் பள்ளியில் தாயிடம் நடத்தப்பட்ட இந்த 7 மணி நேர விசாரணை ஆகியவை வழக்கின் மிக முக்கிய மர்மங்களை உடைக்கும் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.