தாவரவியல் ரீதியாக நாம் `பெர்ரி’ (Berry) என்று அழைக்கும் பல பழங்கள் பெர்ரிகள் அல்ல; அதேசமயம் நாம் சற்றும் எதிர்பார்க்காத சில பழங்கள் பெர்ரி வகை பட்டியலில் வருகின்றன.
சுவை மற்றும் வடிவத்தின் அடிப்படையில் நாம் பழங்களை வகைப்படுத்துகிறோம். ஆனால் தாவரவியலாளர்கள் ஒரு பழம் பூவின் எந்தப் பகுதியிலிருந்து உருவாகிறது என்பதை வைத்தே வகைப்படுத்துகின்றனர்.
தாவரவியலின் படி, ஒரு `பெர்ரி’ என்பது பின்வரும் மூன்று விதிகளைக் கொண்டிருக்க வேண்டும்:
-
அது ஒரே ஒரு பூவின், ஒற்றைக் கருப்பையிலிருந்து உருவாக வேண்டும்.
-
அதன் வெளித்தோல் மென்மையாக இருக்கவேண்டும்.
-
அதன் உட்பகுதி தசைப்பற்றுடன் இருந்து, உள்ளே விதைகள் இருக்க வேண்டும்.
ஸ்ட்ராபெர்ரி ஏன் பெர்ரி அல்ல?
ஸ்ட்ராபெர்ரி ஒரு பூவின் கருப்பையிலிருந்து உருவாவதில்லை. பூவின் அடிப்பகுதியான `ரிசப்டக்கிள்’ வீங்கி சதைப்பற்றாக மாறுவதாலேயே இது உருவாகிறது. ஸ்ட்ராபெர்ரியின் வெளிப்புறத்தில் நாம் காணும் சிறிய விதைகள் போன்ற புள்ளிகள் தான் அதன் உண்மையான பழங்கள். இவை `அக்கீன்கள்’ என்று அழைக்கப்படுகின்றன. எனவே, ஸ்ட்ராபெர்ரி ஒரு `கூட்டுப் பழம்’ என்று வகைப்படுத்தப்படுகிறது.
வாழைப்பழம் எப்படி பெர்ரி ஆனது?
வாழைப்பழம் ஒரு பூவின் ஒற்றைக் கருப்பையிலிருந்து உருவாகிறது. அதன் தோல் மென்மையாகவும், உட்பகுதி தசைப்பற்றுடனும் இருப்பதால், அது பெர்ரிக்கான அனைத்து விதிகளையும் பூர்த்தி செய்கிறது. வணிக ரீதியான வாழைப்பழங்களில் விதைகள் மிகச் சிறியதாக இருப்பதால் நமக்குத் தெரிவதில்லை, ஆனால் காட்டு வாழைப்பழங்களில் பெரிய விதைகள் இருப்பதைக் காணலாம்.
உண்மையான பெர்ரிகள்: தக்காளி, தர்பூசணி, பூசணிக்காய், திராட்சை மற்றும் ஆரஞ்சு போன்றவை தாவரவியல் ரீதியாக பெர்ரிகளே.
பெர்ரி அல்லாதவை: ஸ்ட்ராபெர்ரி, ராஸ்பெர்ரி, பிளாக்பெர்ரி ஆகியவையும் உண்மையான பெர்ரிகள் அல்ல. அவையும் கூட்டுப் பழ வகைகளே.
இயற்கையின் இந்த வகைப்பாடுகள் நாம் உணவை பார்க்கும் விதத்தை மாற்றியமைக்கின்றன. இனி நீங்கள் வாழைப்பழம் சாப்பிடும்போது, ஒரு `பெர்ரி’ வகை பழத்தை சாப்பிடுகிறோம் என்பதை நினைவில் கொள்ளுங்கள்!