எழுதியவர்: Ashish Shaji
சென்னை உயர் நீதிமன்றம், கடந்த இரண்டு மாதங்களில் 20-க்கும் மேற்பட்ட முறை ஒரு வழக்கின் ஆதாரங்களை விரிவாக ஆய்வு செய்த பிறகு, ஐந்து குழந்தைகளை பாலியல் வன்கொடுமை செய்ததாகக் குற்றம் சாட்டப்பட்ட நபருக்கு விதிக்கப்பட்ட மரண தண்டனையை ரத்து செய்து உத்தரவிட்டுள்ளது.
நீதிபதிகள் என். ஆனந்த் வெங்கடேஷ் மற்றும் கே. கே. ராமகிருஷ்ணன் ஆகியோர் அடங்கிய அமர்வு, வழக்கறிஞரைச் கலந்தாலோசிக்க வாய்ப்பு மறுக்கப்பட்டது, முக்கியக் கட்டங்களில் சட்டப் பிரதிநிதித்துவம் இல்லாதது மற்றும் மரண தண்டனை தொடர்பான பாதுகாப்புகளைப் பின்பற்றத் தவறியது உள்ளிட்ட பல நடைமுறை தவறுகளின் ஒட்டுமொத்த விளைவு, விசாரணையில் ஒரு அடிப்படைத் தோல்வியை ஏற்படுத்தியுள்ளது என்று குறிப்பிட்டது.
இந்த செய்தியை ஆங்கிலத்தில் படிக்க இங்கே க்ளிக் செய்யவும்.
“கடுமையான சட்ட விதிகள் எவ்வாறு ஆயுதமாகப் பயன்படுத்தப்படலாம் என்பதற்கு இந்த வழக்கு ஒரு சிறந்த பாடப்புத்தக உதாரணமாக நிற்கிறது; இது ஒரு நிரபராதியை மரண தண்டனை எனும் தொங்கும் வாளின் கீழ் நிறுத்தியுள்ளது,” என்று அந்த நபரை விடுவித்து நீதிமன்றம் கூறியது.
கடந்த இரண்டு மாதங்களில் வாய்மொழி மற்றும் ஆவண ஆதாரங்களை 20-க்கும் மேற்பட்ட முறை மீண்டும் மீண்டும் விரிவான ஆய்வுக்கு உட்படுத்தியதாக நீதிமன்றம் தனது தீர்ப்பில் தெரிவித்துள்ளது. இந்த நீண்ட பரிசீலனைக்குப் பிறகு, தண்டனையைத் தக்கவைக்கத் தேவையான ஆதாரங்களின் அடிப்படை இதில் இல்லை என்பதைக் கண்டறிந்தது.
மேலும், ஒரு பாதிக்கப்பட்டவரை நிலைநிறுத்துவதற்காக மற்றொரு பாதிக்கப்பட்டவரை தியாகம் செய்வதன் மூலம் நீதி கிடைத்துவிடாது என்றும், ஆதாரங்கள் இல்லாத தண்டனைக்கு குற்றம் சாட்டப்பட்டவரை தள்ளிவிடாமல், சட்டமானது குழந்தையைப் பாதுகாக்க வேண்டும் என்றும் நீதிமன்றம் கருத்து தெரிவித்தது.
குற்றம் சாட்டப்பட்டவர் ஐந்து குழந்தைகளை பாலியல் வன்கொடுமை செய்ததாக அரசுத் தரப்பு குற்றம் சாட்டியிருந்தது. அவர்களது பள்ளியில் ‘நல்ல தொடுதல் மற்றும் கெட்ட தொடுதல்’ குறித்து நடத்தப்பட்ட ஒரு நிகழ்ச்சிக்குப் பிறகு, பாதிக்கப்பட்ட குழந்தைகள் தங்களுக்கு நேர்ந்ததாகக் கூறப்படும் கொடுமைகளைத் தங்களது உறவினர்களிடம் வெளிப்படுத்தியதாகக் கூறப்பட்டது. விசாரணை நிறைவடைந்ததைத் தொடர்ந்து, விசாரணை நீதிமன்றத்தால் குற்றம் சாட்டப்பட்டவருக்கு மரண தண்டனை விதிக்கப்பட்டது.
குற்றம் சாட்டப்பட்டவர் தரப்பு வழக்கறிஞர், குற்றம் சாட்டப்பட்டதாகக் கூறப்படும் குற்றங்களை உறுதிப்படுத்தும் அடிப்படை உண்மைகளை அரசுத் தரப்பு நிரூபிக்கத் தவறிவிட்டது என்று கூறினார். அதே வேளையில், மாநில அரசுத் தரப்பு வழக்கறிஞர், இந்த வழக்கு குழந்தைகளுக்கு எதிரான கொடூரமான குற்றத்தை உள்ளடக்கியது என்பதால், மரண தண்டனை என்ற உச்சகட்ட தண்டனையை வழங்க வேண்டும் என்று வாதிட்டார்.
ஒவ்வொரு குழந்தையின் வாக்குமூலத்தையும் ஆய்வு செய்த நீதிமன்றம், அவர்களின் வாக்குமூலங்களில் பொருள் மாற்றங்கள், புனைகதைகள், முரண்பாடுகள், கற்றுக்கொடுக்கப்பட்டதற்கான அறிகுறிகள் மற்றும் இயல்பற்ற தன்மைகள் இருப்பதைக் கண்டறிந்தது. மேலும், பாதிக்கப்பட்ட குழந்தைகளின் பெற்றோர் கணிசமான இழப்பீட்டைப் பெறும் நோக்கில் செயல்பட்டனர் என்ற குற்றச்சாட்டு உட்பட, அரசுத் தரப்பு ஒரு உள்நோக்கத்தால் வழிநடத்தப்பட்டது என்ற எதிர் தரப்பின் வாதத்தையும் நீதிமன்றம் ஏற்றுக்கொண்டது.
புகார் அளிப்பதில் ஏற்பட்ட தாமதம் குற்றம் சாட்டப்பட்டவருக்குப் பாதிப்பை ஏற்படுத்தியதோடு, அரசுத் தரப்பு வழக்கின் மீது சந்தேகத்தை ஏற்படுத்தியதாகவும் நீதிமன்றம் சுட்டிக்காட்டியது. சம்பவம் நடந்ததாகக் கூறப்படும் தேதியில் உள்ள பொருள் முரண்பாடு மற்றும் மருத்துவ ரீதியான ஆதாரங்கள் எதுவும் இல்லாதது ஆகியவை அரசுத் தரப்பின் வழக்கின் மீது சந்தேகத்தை உருவாக்கியதாக நீதிமன்றம் கண்டறிந்தது.
குழந்தைகளின் வாக்குமூலத்தின் போது குற்றம் சாட்டப்பட்டவரின் அடையாளம் சரியாக நிறுவப்பட்டது என்று ஊகிப்பதற்கு எந்த ஆதாரமும் இல்லை என்றும் நீதிமன்றம் குறிப்பிட்டது. பாதிக்கப்பட்ட குழந்தைகள் அனைவரும், ஊடுருவும் பாலியல் வன்கொடுமை, குற்றம் சாட்டப்பட்டவரால் செய்யப்பட்ட செயல்கள், சம்பவங்களை வெளிப்படுத்தாததற்கான காரணங்கள், நல்ல மற்றும் கெட்ட தொடுதல் பற்றிய விழிப்புணர்வு மற்றும் அச்சுறுத்தல்கள் குறித்து ஒரே மாதிரியான விவரங்களையே அளித்துள்ளதாக நீதிமன்றம் அவதானித்தது. அவர்களின் கதைகள் வியக்கத்தக்க வகையில் ஒரே மாதிரியாகவும் மாற்றமில்லாமலும் இருந்தன.
இந்த வழக்கில் விசாரணை நடத்தப்பட்ட முறை, விசாரணை நடைமுறைகளின் நியாயத்தன்மை மற்றும் சட்டப்பூர்வத்தன்மை குறித்து கடுமையான கவலைகளை எழுப்பியுள்ளதாக நீதிமன்றம் கருத்து தெரிவித்தது. “மரண தண்டனை தொடர்பான வழக்குகளை நிர்வகிப்பது குறித்து உச்ச நீதிமன்றம் மீண்டும் மீண்டும் வகுத்துள்ள பாதுகாப்புகள் மற்றும் வழிகாட்டுதல்களுக்கு இணங்குவதைக் காட்டாமல், கற்றறிந்த விசாரணை நீதிபதி மரண தண்டனை என்ற தீவிர தண்டனையை விதிக்கத் தொடங்கினார்” என்று அது கூறியது.
இந்த நடவடிக்கைகள் நியாயமான விசாரணைக்கான அரசியலமைப்பு உத்தரவாதத்தை எள்ளி நகையாடுவதாகவும், நீதியின் கடுமையான தவறுகளுக்கு வழிவகுத்துள்ளதாகவும் நீதிமன்றம் கூறியது. பொய் குற்றச்சாட்டுகளுக்கு வழக்கமாக பாதிக்கப்பட்டவர்களின் பெற்றோருக்கு எதிராக நடவடிக்கை எடுக்கப்பட வேண்டும் என்றாலும் (சட்டப்படி சாத்தியமான இடங்களில் இழப்பீட்டை மீட்டெடுப்பது உட்பட), தற்போதைய வழக்கின் சூழ்நிலைகள் வேறுபட்டவை என்று நீதிமன்றம் குறிப்பிட்டது. குற்றவியல் சட்டத்தை இயக்கிய தங்களின் பெற்றோரின் கரங்களாலேயே குழந்தைகள் பாதிக்கப்பட்டதாகத் தெரிகிறது என்று நீதிமன்றம் கண்டறிந்தது. எனவே, அவர்களிடம் இருந்து இழப்பீட்டை திரும்பப் பெற நீதிமன்றம் உத்தரவிடவில்லை.