கிராமமா இது? வெளிநாடு மாதிரி இருக்கு… இந்தியாவின் பணக்கார கிராமங்கள் இவை தான்

இந்தியாவில் கிராமம் என்றாலே விவசாயம், எளிமையான வாழ்க்கை, குறைந்த வசதிகள் என்ற எண்ணம் பலருக்கும் இருக்கும். ஆனால், நாட்டின் பல்வேறு பகுதிகளில் உள்ள சில கிராமங்கள் இந்தப் பார்வையை முற்றிலும் மாற்றியமைத்துள்ளன. இங்கு சாலைகள், வீடுகள், கல்வி நிறுவனங்கள், மருத்துவ வசதிகள் என அனைத்தும் நகரங்களைப் போலவே நவீனமாக இருக்கின்றன. சில கிராமங்களில் ஏராளமான வங்கிக் கிளைகள் செயல்படுவதுடன், கோடிக்கணக்கான ரூபாய் வைப்புத்தொகைகளும் இருப்பதாகக் கூறப்படுகிறது. வெளிநாடுகளில் வேலை செய்து சம்பாதித்த பணத்தை கிராமத்தின் வளர்ச்சிக்காக முதலீடு செய்தவர்கள், நவீன விவசாயத்தைப் பின்பற்றிய விவசாயிகள், போக்குவரத்து உள்ளிட்ட தொழில்களில் வெற்றி பெற்ற குடும்பங்கள் என ஒவ்வொரு கிராமத்தின் செழிப்புக்குப் பின்னாலும் தனித்தனி காரணங்கள் உள்ளன. அப்படிப்பட்ட இந்தியாவின் குறிப்பிடத்தக்க செழிப்பான கிராமங்களைப் பார்க்கலாம்.

ஹிவாரே பஜார் – வறுமையிலிருந்து கோடீஸ்வர கிராமமாக மாறிய கதை

மகாராஷ்டிராவின் அகமதுநகர் மாவட்டத்தில் அமைந்துள்ள ஹிவாரே பஜார் கிராமம், கிராமப்புற வளர்ச்சிக்கு ஒரு சிறந்த எடுத்துக்காட்டாகக் கருதப்படுகிறது. ஒரு காலத்தில் தண்ணீர் பற்றாக்குறை, வறுமை, வேலைவாய்ப்பின்மை மற்றும் இடம்பெயர்வு போன்ற பிரச்சினைகளால் இந்தக் கிராமம் பாதிக்கப்பட்டிருந்தது. கிராமத்தின் நிலப்பரப்பில் பெரும்பகுதி தரிசாகக் கிடந்ததுடன், கிணறுகளிலும் போதுமான தண்ணீர் இல்லாத சூழல் நிலவியது. கிராம மக்களில் பெரும்பாலானவர்கள் பொருளாதார ரீதியாக பின்தங்கியிருந்தனர்.

இந்தச் சூழலில் 1989ஆம் ஆண்டு கிராமத்திற்குத் திரும்பிய போபட்ராவ் பவார், கிராமத்தின் நிலைமையை மாற்றுவதில் முக்கியப் பங்காற்றினார். நீர்ப்பாதுகாப்பு, மரம் நடுதல், குடும்பக் கட்டுப்பாடு, மேய்ச்சல் கட்டுப்பாடு மற்றும் மதுபானத் தடுப்பு உள்ளிட்ட பல்வேறு நடவடிக்கைகள் ஒருங்கிணைந்து மேற்கொள்ளப்பட்டன. மழைநீரை சேமிப்பதற்கும், நிலத்தடி நீரை உயர்த்துவதற்கும் முக்கியத்துவம் அளிக்கப்பட்டது. இதன் விளைவாக விவசாயம் மீண்டும் வளரத் தொடங்கியது. மக்கள் கிராமத்தை விட்டு வெளியேறுவதைவிட உள்ளூரிலேயே விவசாயம் மற்றும் பிற தொழில்களில் ஈடுபடத் தொடங்கினர்.

இன்று ஹிவாரே பஜார், கிராமப்புற வளர்ச்சி மற்றும் தன்னிறைவு தொடர்பான பல்வேறு விருதுகளைப் பெற்ற கிராமமாக அறியப்படுகிறது. சுமார் 235 குடும்பங்கள் வசிக்கும் இந்தக் கிராமத்தில், 60-க்கும் மேற்பட்ட குடும்பங்கள் கோடீஸ்வர குடும்பங்களாக இருப்பதாக பல்வேறு தகவல்கள் குறிப்பிடுகின்றன. விவசாயிகளின் சராசரி மாத வருமானமும் கணிசமாக உயர்ந்துள்ளது. ஒருகாலத்தில் தண்ணீருக்காகத் தவித்த கிராமம், நீர்மேலாண்மை மற்றும் கூட்டு முயற்சியின் மூலம் பொருளாதார ரீதியாக முன்னேறியிருப்பது இதன் தனிச்சிறப்பாகும்.

மாதபர் – வங்கிகளில் ஆயிரக்கணக்கான கோடி ரூபாய்!

குஜராத்தின் கட்ச் மாவட்டத்தில், புஜ் நகருக்கு அருகில் அமைந்துள்ள மாதபர் கிராமம், இந்தியாவின் பணக்கார கிராமங்களில் ஒன்றாக அடிக்கடி குறிப்பிடப்படுகிறது. நகர்ப்புறத்தைப் போன்ற சாலைகள், வீடுகள் மற்றும் அடிப்படை வசதிகளைக் கொண்ட இந்தக் கிராமத்தில் ஆயிரக்கணக்கான குடும்பங்கள் வசிக்கின்றன. குறிப்பாக, இங்கு செயல்படும் வங்கிகளின் எண்ணிக்கையும், அவற்றில் இருக்கும் பெருமளவிலான சேமிப்புகளும் இந்தக் கிராமத்தின் பொருளாதார வலிமையை வெளிப்படுத்துகின்றன.

மாதபரில் சுமார் 16 வங்கிகள் செயல்படுவதாகவும், அவற்றில் உள்ளூர் மக்களின் ஆயிரக்கணக்கான கோடி ரூபாய் மதிப்பிலான நிலையான வைப்புத்தொகைகள் இருப்பதாகவும் செய்திகள் தெரிவிக்கின்றன. இந்தச் செழிப்புக்கு முக்கிய காரணமாக வெளிநாடுகளில் வசிக்கும் கிராம மக்களின் வருமானம் கூறப்படுகிறது. பல ஆண்டுகளுக்கு முன்பு கட்ச் பகுதியைச் சேர்ந்த தொழிலாளர்கள் ஆப்பிரிக்கா உள்ளிட்ட வெளிநாடுகளுக்குச் சென்று வேலை செய்யத் தொடங்கினர். பின்னர் அமெரிக்கா, இங்கிலாந்து உள்ளிட்ட பல நாடுகளுக்கும் இப்பகுதியைச் சேர்ந்தவர்கள் குடியேறினர்.

வெளிநாடுகளில் பணியாற்றியவர்கள் தங்களுடைய சேமிப்பை கிராமத்தில் வீடுகள் கட்டுவதற்கும், நிலம் வாங்குவதற்கும், வங்கிகளில் முதலீடு செய்வதற்கும் பயன்படுத்தினர். இதனால் கிராமத்தின் பொருளாதாரம் வலுவடைந்தது. இன்றும் மாதபர் மக்களில் பலர் வெளிநாடுகளுடன் நெருங்கிய தொடர்பைக் கொண்டுள்ளனர். வெளிநாட்டு வருமானமும் உள்ளூர் முதலீடுகளும் இணைந்ததால், ஒரு சாதாரண கிராமம் பொருளாதார ரீதியாக வலுவான பகுதியாக மாறியுள்ளது.

தர்மாஜ் – குஜராத்தின் ‘பாரிஸ்’ என்று அழைக்கப்படும் கிராமம்!

குஜராத்தின் ஆனந்த் மாவட்டத்தில் அமைந்துள்ள தர்மாஜ் கிராமமும் செழிப்பான கிராமங்களின் பட்டியலில் குறிப்பிடத்தக்க இடத்தைப் பெற்றுள்ளது. இந்தக் கிராமத்தின் முக்கிய சிறப்பு என்னவென்றால், பல குடும்பங்களில் குறைந்தது ஒருவராவது வெளிநாட்டில் வசிப்பதாகக் கூறப்படுகிறது. வெளிநாடுகளில் வசிக்கும் கிராம மக்கள் தங்கள் சொந்த ஊருடன் தொடர்ந்து தொடர்பில் இருப்பதுடன், கிராமத்தின் வளர்ச்சிக்கும் பங்களித்து வருகின்றனர்.

தர்மாஜில் 14 வங்கிகள் செயல்படுவதாகக் கூறப்படுகிறது. மேலும், பள்ளி, கல்லூரி, மருத்துவமனை, நோயறிதல் மையம், நீச்சல் குளம், நீர் பூங்கா மற்றும் பொழுதுபோக்கு வசதிகள் உள்ளிட்ட பல்வேறு சேவைகள் இங்கு உள்ளன. கிராம மக்கள் ஒன்றிணைந்து மேற்கொண்ட வளர்ச்சிப் பணிகள் காரணமாக தர்மாஜ், குஜராத்தின் ‘பாரிஸ்’ என்று அழைக்கப்படும் அளவுக்கு அழகாகவும் ஒழுங்காகவும் மாறியுள்ளது.

இந்தக் கிராமத்தின் மற்றொரு சுவாரஸ்யமான அம்சம் அதன் தனித்துவமான சமூக அடையாளம். தர்மாஜுக்கு தனியாக ஒரு கீதமும் சுயசரிதையும் இருப்பதாகக் கூறப்படுகிறது. ஆண்டுதோறும் கிராமத்தின் நிறுவன தினமும் கொண்டாடப்படுகிறது. வெளிநாட்டில் வசிக்கும் மக்கள் தங்கள் வேர்களை மறக்காமல் கிராமத்தின் வளர்ச்சியில் பங்கேற்பது, இந்தக் கிராமத்தின் முன்னேற்றத்தில் முக்கிய பங்கு வகிக்கிறது.

புன்சாரி – நகர வசதிகளைக் கொண்ட ஸ்மார்ட் கிராமம்!

குஜராத்தின் சபர்காந்தா மாவட்டத்தில் அமைந்துள்ள புன்சாரி கிராமம், பொருளாதார வளர்ச்சியுடன் நிர்வாகத்திலும் நவீன தொழில்நுட்பத்தைப் பயன்படுத்திய கிராமமாக அறியப்படுகிறது. கிராமப்புறங்களில் அடிப்படை வசதிகளே கிடைப்பது சவாலாக இருக்கும் நிலையில், புன்சாரியில் மின்சாரம், சுத்தமான குடிநீர், இணைய வசதி, வைஃபை, நவீன கல்வி மற்றும் பிற அடிப்படை வசதிகள் ஏற்படுத்தப்பட்டுள்ளன.

கிராமத்தின் முன்னாள் சர்பஞ்ச் ஹிமான்ஷு படேல் தலைமையில் மேற்கொள்ளப்பட்ட பல்வேறு வளர்ச்சிப் பணிகள் புன்சாரியைப் பற்றி நாடு முழுவதும் கவனம் திரும்பச் செய்தன. பள்ளிகளில் தொழில்நுட்ப வசதிகளை ஏற்படுத்துவது முதல் குடிநீர் மற்றும் சுகாதார வசதிகளை மேம்படுத்துவது வரை பல நடவடிக்கைகள் மேற்கொள்ளப்பட்டன. இதனால், ஒரு கிராமத்தையும் திட்டமிட்டு நிர்வகித்தால் நகரத்திற்கு இணையான வசதிகளை உருவாக்க முடியும் என்பதற்கான உதாரணமாக புன்சாரி பார்க்கப்படுகிறது.

பால்டியா – ரூ.1,200 கோடி சொத்து மதிப்பு கொண்ட ‘ஸ்மார்ட் கிராமம்’!

குஜராத்தின் கட்ச் மாவட்டத்தில், புஜ் நகரிலிருந்து சுமார் 20 கிலோமீட்டர் தொலைவில் அமைந்துள்ள பால்டியா கிராமமும் செழிப்பான கிராமங்களின் பட்டியலில் இடம்பெறுகிறது. சுமார் 8 ஆயிரம் மக்கள் வசிக்கும் இந்தச் சிறிய கிராமத்தின் ஒட்டுமொத்த சொத்து மதிப்பு சுமார் ரூ.1,200 கோடி என சில தகவல்கள் தெரிவிக்கின்றன.

வெளிநாடுகளில் வசிக்கும் கிராம மக்களின் வருமானம், விவசாயம், தொழில் மற்றும் உள்ளூர் முதலீடுகள் உள்ளிட்ட பல காரணிகள் இக்கிராமத்தின் பொருளாதார வளர்ச்சிக்கு துணைபுரிந்துள்ளன. இதனால் பால்டியா ‘ஸ்மார்ட் கிராமம்’ என்ற அடையாளத்தையும் பெற்றுள்ளது. கிராமத்தின் வீடுகள், சாலைகள் மற்றும் பிற வசதிகள் அதன் பொருளாதார நிலையை பிரதிபலிக்கும் வகையில் அமைந்துள்ளன.

மாதவாக் – ஆப்பிள் தோட்டங்களால் கோடீஸ்வரர்களான விவசாயிகள்!

இமாச்சலப் பிரதேசத்தின் சிம்லா மாவட்டத்தில் உள்ள சௌபால் பகுதியில் அமைந்துள்ள மாதவாக் (மரோக்) கிராமம், ஆசியாவின் பணக்கார கிராமங்களில் ஒன்றாக சில ஊடகங்களில் குறிப்பிடப்படுகிறது. மற்ற கிராமங்களின் செழிப்பு வெளிநாட்டு வருமானத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டிருந்தால், மாதவாக்கின் பொருளாதார வலிமைக்கு முக்கிய காரணம் ஆப்பிள் சாகுபடி.

இங்குள்ள விவசாயிகள் பாரம்பரிய விவசாயத்தைத் தாண்டி, உயர்தர ஆப்பிள் வகைகள், நவீன தோட்டக்கலை முறைகள் மற்றும் மேம்பட்ட விவசாயத் தொழில்நுட்பங்களைப் பயன்படுத்தி வருகின்றனர். இதன் மூலம் ஒரு சிறிய நிலப்பரப்பிலிருந்தே அதிக வருமானம் பெறும் வாய்ப்பு உருவாகியுள்ளது. பல குடும்பங்கள் பல தலைமுறைகளாக ஆப்பிள் தோட்டங்களைப் பராமரித்து வருகின்றன.

1954ஆம் ஆண்டு செனியா ராம் மேத்தா என்ற விவசாயி தனது உருளைக்கிழங்கு பண்ணையை விற்று, கோட்காயில் இருந்து ஆப்பிள் செடிகளை வாங்கியதாகக் கூறப்படுகிறது. அவர் மேற்கொண்ட முயற்சி படிப்படியாக மற்ற விவசாயிகளுக்கும் முன்மாதிரியாக அமைந்தது. பின்னர் கிராமத்தில் உள்ள பலரும் ஆப்பிள் சாகுபடிக்கு மாறினர். இன்று ஆப்பிள் தோட்டங்கள் கிராமத்தின் பொருளாதாரத்தின் முக்கிய தூணாக மாறியுள்ளன. விவசாயத்தை நவீன தொழில்நுட்பத்துடன் இணைத்தால் கிராமப்புறங்களிலும் மிகப்பெரிய பொருளாதார வளர்ச்சியை உருவாக்க முடியும் என்பதற்கு மாதவாக் ஓர் உதாரணமாக உள்ளது.

தத்வால் – கோடிகள் மதிப்பிலான வீடுகள்… ஆனால் மக்கள் எங்கே?

பஞ்சாபின் ஜலந்தர் மாவட்டத்தில் உள்ள தத்வால் கிராமத்தின் கதை மற்ற கிராமங்களிலிருந்து சற்று வித்தியாசமானது. இங்கு பிரம்மாண்டமான மாளிகைகள், நவீன வீடுகள் மற்றும் அதிக மதிப்புடைய சொத்துகள் காணப்பட்டாலும், கிராமத்தின் பல பகுதிகளில் மக்கள் நடமாட்டம் குறைவாக இருப்பதாகக் கூறப்படுகிறது.

இதற்குக் காரணம், கிராமத்தின் பெரும்பாலான குடும்பங்கள் வெளிநாடுகளில் குடியேறியிருப்பதுதான். இங்கிலாந்து, அமெரிக்கா, கனடா உள்ளிட்ட நாடுகளில் வசிக்கும் வெளிநாடு வாழ் இந்தியர்கள் தங்கள் சொந்த ஊரில் பெரிய வீடுகளை கட்டியுள்ளனர். ஆனால், அவர்கள் பெரும்பாலும் வெளிநாடுகளிலேயே வசிப்பதால், இந்த வீடுகள் ஆண்டின் பெரும்பகுதி காலியாகவே காணப்படுகின்றன.

தத்வாலைப் போலவே ஜலந்தர் மாவட்டத்தில் உள்ள உப்பல் பூபா, லாவ்டா உள்ளிட்ட சில கிராமங்களிலும் பிரம்மாண்டமான வீடுகள் காணப்படுகின்றன. இவை வெளிநாட்டு வருமானத்தின் மூலம் உருவான செல்வத்தின் அடையாளங்களாகக் கருதப்பட்டாலும், மறுபுறம் கிராமங்களில் மக்கள் தொகை குறைந்து வருவது ஒரு சமூக மாற்றத்தையும் வெளிப்படுத்துகிறது. பொருளாதார ரீதியாக வளமான வீடுகள் இருந்தாலும், அங்கு நிரந்தரமாக வசிக்கும் மக்கள் குறைவாக இருப்பது இந்தக் கிராமங்களின் சுவாரஸ்யமான முரண்பாடாக உள்ளது.

ரசிசர் – ஒவ்வொரு வீட்டிலும் வணிக வாகனம்!

ராஜஸ்தானின் பிகானேர் மாவட்டத்தில் உள்ள நோகா வட்டாரத்தில் அமைந்துள்ள ரசிசர் கிராமம், போக்குவரத்துத் தொழிலின் மூலம் வளர்ச்சி கண்ட கிராமமாகும். சுமார் 15 ஆயிரத்துக்கும் அதிகமான மக்கள் வசிக்கும் இந்தக் கிராமம் தற்போது முக்கியமான போக்குவரத்து மையமாக மாறியுள்ளது. இங்கு பல குடும்பங்கள் லாரி, பேருந்து உள்ளிட்ட வணிக வாகனங்களை வைத்திருப்பதாகக் கூறப்படுகிறது.

கிராமத்தின் அளவு பெரியதாக இருப்பதால், ரசிசர் புரோஹிதான் மற்றும் ரசிசர் படா பாஸ் என இரண்டு கிராமப் பஞ்சாயத்துகள் உள்ளன. சில குடும்பங்களிடம் மட்டும் 200 முதல் 300 வாகனங்கள் வரை இருப்பதாகக் கூறப்படுகிறது. மேலும், கிராமத்தில் 2 ஆயிரத்துக்கும் மேற்பட்ட இருசக்கர வாகனங்களும் உள்ளன. போக்குவரத்துத் தொழிலின் வளர்ச்சி காரணமாக நோகாவில் தனியாக வட்டார போக்குவரத்து அலுவலகமும் அமைக்கப்பட்டதாக தகவல்கள் தெரிவிக்கின்றன.

ரசிசரின் போக்குவரத்துத் தொழில் வளர்ச்சிக்கு 1978ஆம் ஆண்டு தொடங்கிய ஒரு குடும்பத்தின் முயற்சி முக்கியத் திருப்புமுனையாக அமைந்தது. கிராமத்தைச் சேர்ந்த மாண்டா குடும்பம் முதலில் போக்குவரத்துத் தொழிலில் ஈடுபட்டதாகக் கூறப்படுகிறது. பின்னர் அந்தத் தொழில் படிப்படியாக மற்ற குடும்பங்களுக்கும் பரவியது. இன்று மாண்டா குடும்பத்திடம் 100-க்கும் மேற்பட்ட லாரிகள் மற்றும் டிரெய்லர்களும், 25-க்கும் மேற்பட்ட பேருந்துகளும் இருப்பதாகக் கூறப்படுகிறது.

போக்குவரத்துத் தொழில் வளர்ந்ததன் மூலம் கிராம மக்களின் வருமானம் அதிகரித்ததுடன், வேலைவாய்ப்புகளும் உருவாகின. வாகனப் பராமரிப்பு, ஓட்டுநர் பணிகள், உதிரிபாகங்கள், காப்பீடு, போக்குவரத்து மேலாண்மை உள்ளிட்ட பல துணைத் தொழில்களும் வளர்ச்சி பெற்றன. இதன் மூலம் ரசிசர், விவசாயத்தை மட்டுமே நம்பியிருக்கும் கிராமம் என்ற நிலையிலிருந்து வணிகரீதியாக முக்கியத்துவம் பெற்ற பகுதியாக மாறியுள்ளது. கிராம மக்கள் அரசுக்கு கோடிக்கணக்கான ரூபாய் வரி செலுத்தும் அளவுக்கு போக்குவரத்துத் தொழில் வளர்ந்துள்ளதாகவும் கூறப்படுகிறது.

கிராமங்களின் செழிப்புக்குப் பின்னால் என்ன?

இந்தக் கிராமங்களைப் பார்க்கும்போது, அவற்றின் செழிப்புக்கு ஒரே ஒரு காரணம் இல்லை என்பது தெளிவாகிறது. ஹிவாரே பஜார் போன்ற கிராமங்கள் நீர்மேலாண்மை, விவசாயம் மற்றும் சமூக ஒற்றுமை மூலம் முன்னேறியுள்ளன. மாதபர், தர்மாஜ் போன்ற கிராமங்களின் பொருளாதார வளர்ச்சிக்கு வெளிநாடுகளில் வசிக்கும் கிராம மக்களின் வருமானமும் முதலீடுகளும் முக்கிய காரணிகளாக உள்ளன. மாதவாக் நவீன ஆப்பிள் சாகுபடியை நம்பி வளர்ந்துள்ளது. ரசிசர் போக்குவரத்துத் தொழிலைத் தன்னுடைய பொருளாதாரத்தின் முதுகெலும்பாக மாற்றியுள்ளது. புன்சாரி நிர்வாகம் மற்றும் தொழில்நுட்ப வசதிகளின் மூலம் கிராமப்புற வளர்ச்சிக்கு புதிய முன்னுதாரணத்தை உருவாக்கியுள்ளது.

இந்தக் கதைகள் அனைத்தும் கிராமப்புற பொருளாதாரம் என்பது விவசாயத்தை மட்டுமே சார்ந்திருக்க வேண்டியதில்லை என்பதை காட்டுகின்றன. வெளிநாட்டு வேலைவாய்ப்பு, நவீன விவசாயம், தொழில் முனைவு, போக்குவரத்து, வங்கிச் சேமிப்பு, சமூக ஒற்றுமை மற்றும் திட்டமிட்ட உள்ளூர் நிர்வாகம் ஆகியவை இணைந்தால் ஒரு கிராமத்தையும் பொருளாதார ரீதியாக வலுவான பகுதியாக மாற்ற முடியும். அதே நேரத்தில், இக்கிராமங்களைப் பற்றிய ‘கோடீஸ்வர கிராமம்’ போன்ற அடையாளங்கள் பெரும்பாலும் ஊடகங்களில் பயன்படுத்தப்படும் பொதுவான விளக்கங்களாகும்; சொத்து மதிப்பு, வங்கி வைப்பு, குடும்ப வருமானம் போன்ற புள்ளிவிவரங்கள் காலத்துக்கு ஏற்ப மாறக்கூடும் என்பதையும் கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும்.