முருகப் பெருமான் மீது தீவிர பக்தி கொண்ட பலரை நாம் பார்த்திருப்போம். ஆனால்,”இப்படியெல்லாம் பக்தி செய்ய முடியுமா?” என ஆச்சரியப்பட வைக்கும் வகையில் ஏராளமான முருகன் அடியார்கள் இந்த மண்ணில் வாழ்ந்துள்ளார்கள்.
திருச்செந்தூர் பிள்ளைத்தமிழ் நூல் பற்றி பலருக்கும் தெரியும். ஆனால் இந்த நூலை இயற்றிய பகழிக்கூத்தர் பற்றியும், அவரது திருச்சரித்திரம் பற்றியும் பலருக்கும் தெரிந்திருக்க வாய்ப்பில்லை. அவரை பற்றி தெரிந்து கொள்ளலாம்.
சேய்த்தொண்டர் புராணம் :
முருகப்பெருமானிடம் ஆழ்ந்த பக்தி கொண்ட அடியார்களின் தொண்டுகளையும் திருச்சரித்திரங்களையும் அறிந்து கொள்ள உதவும் நூலாகச் சேய்த்தொண்டர் புராணம் விளங்குகிறது. இந்தத் தொடரில், முருகப்பெருமானைத் தமிழால் போற்றிய அரிய அடியார்களையும் புலவர்களையும் அறிந்து கொள்ளும் முயற்சியில், இன்று நாம் காண இருப்பவர் பகழிக்கூத்தர். இவரது திருச்சரித்திரத்தை நமக்கு தொகுத்து அளித்திருப்பவர் சிதம்பரம் ஆலய அர்ச்சகர், ஜோதிடர் எம்.சிவராஜன் அவர்கள்.
ஒரு புலவரின் பெருமையை அவர் பெற்ற பட்டங்களாலும் பாராட்டுகளாலும் மட்டும் அளவிட முடியாது. அவர் இயற்றிய இலக்கியம் இறைவனிடத்திலும் மக்களிடத்திலும் ஏற்படுத்திய தாக்கத்தையும் கவனிக்க வேண்டும். அந்த வகையில், திருச்செந்தூர் முருகப்பெருமானைப் பிள்ளைத்தமிழால் பாடிய பகழிக்கூத்தர் தமிழ்ப் பக்தி இலக்கியத்தில் நினைவுகூரப்பட வேண்டியவர்.
பகழிக்கூத்தர் யார்?
பகழிக்கூத்தர், திருச்செந்தூர் முருகப்பெருமான் மீது “திருச்செந்தூர்ப் பிள்ளைத்தமிழ்” என்ற நூலை இயற்றிய புலவர். அவருடைய பெயருடன் தொடர்புடைய இந்த நூல், முருகப்பெருமானை ஒரு குழந்தையாகக் கற்பனை செய்து, குழந்தைப் பருவத்தின் அழகையும் இனிமையையும் பல்வேறு பருவங்களாகப் பாடிப் போற்றும் பிள்ளைத்தமிழ் இலக்கிய வகையைச் சேர்ந்தது. கடவுளைத் தாயின் அன்போடும், குழந்தையின் மீது பொழியும் பாசத்தோடும் அணுகுவது தமிழ்ப் பக்தி இலக்கியத்தின் தனிச்சிறப்பு. பக்தன் இறைவனிடம் அச்சத்துடன் மட்டும் நிற்பதில்லை; அன்பு, உரிமை, பரிவு, மகிழ்ச்சி ஆகிய உணர்வுகளுடனும் நெருங்குகிறான். பகழிக்கூத்தரின் பிள்ளைத்தமிழ் இந்த இலக்கிய மரபின் அழகை எடுத்துக்காட்டுகிறது.
பகழிக்கூத்தரின் பிறப்பும் வாழ்க்கையும் :
பகழிக்கூத்தரின் வாழ்க்கையைப் பற்றிய செய்திகளை ஆராயும் போது, அவருடைய நூலும் அதன் உரையும் முதன்மையான இலக்கியச் சான்றுகளாகக் கருதப்பட வேண்டும். “திருச்செந்தூர் முருகன் பிள்ளைத்தமிழ்” நூல், புன்னைவனநாத முதலியார் எழுதிய அரும்பொருள் விளக்கவுரையுடன் சைவசித்தாந்த நூற்பதிப்புக் கழகத்தால் வெளியிடப்பட்டுள்ளது. அந்த உரையின் முன்னுரையில் பகழிக்கூத்தரின் பிறப்பிடம், குடும்பம், கல்வி, நோய், முருகப் பெருமானிடம் அவர் கொண்ட பக்தி ஆகியவை குறித்த செய்திகள் இடம்பெறுகின்றன.
அந்த உரையின்படி, பகழிக்கூத்தர் சேதுபதி மன்னர்களின் ஆட்சியுடன் தொடர்புடைய செம்பிநாட்டுப் பகுதியில் அமைந்த சன்னாசிக் கிராமத்தில் பிறந்தவர் என்றும், அவருடைய தந்தையின் பெயர் தர்ப்பாதனர் என்றும் கூறப்படுகிறது. தமிழ் இலக்கண இலக்கியங்களில் புலமை பெற்றவராகவும் அவர் சித்தரிக்கப்படுகிறார். ஆயினும், இந்த விவரங்களை உறுதிப்படுத்தும் தனித்த சமகால ஆவணங்கள் இங்கு சுட்டிக்காட்டப்படவில்லை. எனவே, அவற்றை உரைநூல் வழங்கும் வாழ்க்கை மரபுச் செய்திகளாகவே எடுத்துக் கொள்ள வேண்டும். அவருடைய பிறந்த ஆண்டு, மறைந்த ஆண்டு ஆகியவற்றைத் தெளிவாக உறுதிப்படுத்தும் ஆதாரமும் இங்கு கிடைக்கவில்லை. வரலாற்றை நேசிப்பது என்பது நமக்குப் பிடித்த செய்திகளை அப்படியே ஏற்றுக்கொள்வது மட்டுமல்ல; ஆதாரத்தின் எல்லையையும் நேர்மையாக உணர்வதாகும்.
திருச்செந்தூர் முருகப்பெருமானும் பகழிக்கூத்தரின் பிள்ளைத்தமிழும் :
திருச்செந்தூர், முருகப்பெருமானின் அறுபடை வீடுகளில் ஒன்றாகப் பக்தர்களால் போற்றப்படும் திருத்தலம். கடலலைகள் தவழும் அந்தத் திருத்தலத்தில் எழுந்தருளியுள்ள செந்திலாண்டவனைப் போற்றிப் பல புலவர்கள் பாடியுள்ளனர். அந்தப் பக்தி இலக்கிய மரபில் பகழிக்கூத்தரின் “திருச்செந்தூர்ப் பிள்ளைத்தமிழ்” தனித்த இடத்தைப் பெறுகிறது. பிள்ளைத்தமிழ் என்பது வெறும் புகழ்ச்சிப் பாடல் அல்ல. குழந்தையின் வளர்ச்சிப் பருவங்களை அடிப்படையாகக் கொண்டு, இறைவனின் அழகு, அருள், பெருமை ஆகியவற்றை அன்போடு எடுத்துரைக்கும் இலக்கிய வடிவமாகும். பொதுவாக, காப்பு, செங்கீரை, தாலாட்டு, சப்பாணி, முத்தம், வருகை, அம்புலி போன்ற பருவங்களின் வழியாகக் குழந்தையின் வளர்ச்சியும் அதனைச் சுற்றியுள்ள அன்புணர்வுகளும் பாடப்படுகின்றன. பகழிக்கூத்தரின் நூலிலும் இத்தகைய பருவ அமைப்புகள் காணப்படுகின்றன. இதனால் முருகப்பெருமானைப் பற்றிய பக்தியையும் தமிழின் கற்பனை வளத்தையும் ஒருங்கே சுவைக்க முடிகிறது.இந்த நூல் பகழிக்கூத்தரின் இலக்கியப் புலமைக்குச் சான்றாக இன்றும் நம்மிடம் நிலைத்திருக்கிறது.
நோயும் முருகப்பெருமானிடம் அவர் கொண்ட பக்தியும் :
பகழிக்கூத்தரின் வாழ்க்கையைப் பற்றிய உரைநூல் முன்னுரையில், அவருக்குக் கடுமையான வயிற்றுவலி ஏற்பட்டதாகவும், முருகப்பெருமானைப் பாடுவதன் மூலம் தமது துன்பம் நீங்கும் என்ற நம்பிக்கையுடன் அவர் பிள்ளைத்தமிழ் இயற்றியதாகவும் கூறப்படுகிறது. மேலும், முருகப்பெருமானின் அருளால் நோய் நீங்கியதாகவும், அவர் திருச்செந்தூருக்குச் சென்று தமது நூலைப் புலவர்கள் முன்னிலையில் அரங்கேற்றியதாகவும் அந்த உரை விவரிக்கிறது. இவை பகழிக்கூத்தரைப் பற்றிய பக்தி மரபில் இடம்பெறும் செய்திகள். இவற்றை உறுதிப்படுத்தும் தனித்த மருத்துவ அல்லது சமகால வரலாற்று ஆவணங்கள் இங்கு இல்லை என்பதை நினைவில் கொள்ள வேண்டும். ஆனால், இந்த மரபுச் செய்தியின் வழியாக ஒரு முக்கியமான பக்தி உணர்வை நாம் புரிந்துகொள்ளலாம். மனித வாழ்க்கையில் நோய், துன்பம், மனக்கவலை போன்றவை ஏற்படும் போது, இறைவனை நினைத்து மன உறுதியைப் பெறுவது பலருடைய ஆன்மிக வாழ்வின் ஓர் அங்கமாக உள்ளது. பகழிக்கூத்தரின் வாழ்க்கை மரபும் அந்த நம்பிக்கையை இலக்கியத்தோடு இணைத்துக் காட்டுகிறது.
மாணிக்கப் பதக்கத்தைப் பற்றிய மரபுக் கதை :
பகழிக்கூத்தரைப் பற்றிய உரைநூலில் மற்றொரு சுவையான மரபுக் கதையும் இடம் பெறுகிறது. அவர் இயற்றிய பிள்ளைத்தமிழ் பாராட்டத்தக்கதாக இருந்த போதிலும், அரங்கேற்றத்தின் போது அவருக்குரிய மரியாதை அளிக்கப்படவில்லை. பின்னர், முருகப்பெருமான் தமது திருமார்பில் அணிந்திருந்த மாணிக்கப் பதக்கத்தைப் பகழிக்கூத்தர் உறங்கிக் கொண்டிருந்த போது அவருடைய மார்பில் அணிவித்ததாகவும், மறுநாள் கோயிலில் பதக்கத்தைக் காணாமல் தேடியவர்கள் அது பகழிக்கூத்தரிடம் இருப்பதைக் கண்டு வியந்ததாகவும் கதை தொடர்கிறது. இதன் பின்னர், அவருடைய சிறப்பை உணர்ந்த கோயில் நிர்வாகத்தினரும் அங்கிருந்தவர்களும் அவரை மரியாதையுடன் அழைத்துச் சென்று சிறப்பித்ததாக அந்த மரபு விவரிக்கிறது. இந்த நிகழ்வை உறுதிப்படுத்தும் தனித்த வரலாற்றுச் சான்று இங்கு கிடைக்கவில்லை. ஆகவே, இதனை வரலாற்றால் நிரூபிக்கப்பட்ட சம்பவமாக அல்லாமல், பகழிக்கூத்தரின் பக்தியையும் புலமையையும் போற்றும் மரபுக் கதையாகவே குறிப்பிடுவது பொருத்தமானது. இந்தக் கதையின் ஆன்மிகப் பொருளை உணரும் போது, பிறப்பின் அடிப்படையிலோ சமயப் பிரிவின் அடிப்படையிலோ ஒருவருடைய அறிவையும் திறமையையும் குறைத்து மதிப்பிடக் கூடாது என்ற நெறியையும் சிந்திக்கலாம்.
பகழிக்கூத்தரின் இலக்கியச் சிறப்பு :
பகழிக்கூத்தரின் புகழுக்கு நிலையான ஆதாரமாக இருப்பது அவர் இயற்றிய “திருச்செந்தூர்ப் பிள்ளைத்தமிழ்” நூலே. இந்த நூல் முருகப்பெருமானைப் பற்றிய பக்தியை வெளிப்படுத்துவதோடு, தமிழில் பிள்ளைத்தமிழ் இலக்கியம் பெற்றிருந்த வளர்ச்சியையும் எடுத்துக்காட்டுகிறது. குழந்தையின் முகம், நடை, விளையாட்டு, மழலை, அன்பு ஆகியவற்றின் வழியாக இறைவனின் பெருமையை உணர்த்துவது இந்த இலக்கிய வகையின் நுட்பமாகும். பக்தி இலக்கியத்தில் இறைவனை உயர்ந்த தெய்வமாகப் போற்றுவது ஒரு முறை என்றால், குழந்தையாகப் பாவித்து அன்பு செலுத்துவது மற்றொரு முறை. இந்த இரு உணர்வுகளையும் இணைக்கும் திறன் பிள்ளைத்தமிழின் அழகாகும். பகழிக்கூத்தரின் நூலைப் படிப்பதன் மூலம் முருகப்பெருமான் மீது அவர் கொண்டிருந்த பக்தியையும் தமிழின் இனிமையையும் இலக்கிய மரபின் செழுமையையும் அறிந்து கொள்ள முடிகிறது.
பகழிக்கூத்தரின் வாழ்க்கை நமக்கு உணர்த்தும் நெறிகள் :
1. இறைபக்தியும் படைப்பாற்றலும் ஒன்றிணையலாம் – பக்தி என்பது வழிபாட்டில் மட்டும் வெளிப்பட வேண்டியதில்லை. இலக்கியம், இசை, கலை, தொண்டு போன்றவற்றின் வழியாகவும் இறையன்பை வெளிப்படுத்த முடியும்.2. துன்பத்தில் மன உறுதி தேவை – பகழிக்கூத்தரைப் பற்றிய மரபுச் செய்தி, துன்பத்தின் நடுவிலும் தமது நம்பிக்கையையும் படைப்பாற்றலையும் கைவிடாமல் இருப்பதன் முக்கியத்துவத்தை நினைவூட்டுகிறது.3. திறமையை மதிப்பதில் பாகுபாடு இருக்கக் கூடாது – ஒருவருடைய சமயப் பின்னணி அல்லது சமூக அடையாளத்தைவிட அவருடைய அறிவும் பண்பும் படைப்பும் மதிக்கப்பட வேண்டும்.4. தமிழும் பக்தியும் இணையும் போது இலக்கியம் நிலைத்திருக்கிறது – பல தலைமுறைகளுக்குப் பின்னரும் ஒரு புலவரின் பெயர் நினைவுகூரப்படுவதற்குக் காரணம், அவர் விட்டுச் சென்ற இலக்கியச் செல்வமாகும்.5. வரலாற்று உண்மைக்கும் மரபுக் கதைக்கும் உள்ள வேறுபாட்டை அறிய வேண்டும் – பக்தி மரபுகளை மதிப்பதோடு, அவற்றைப் பற்றிய செய்திகளை ஆதாரங்களுடன் ஆராய்வதும் அவசியம். இதுவே நமது சமய இலக்கியச் செல்வத்தை அடுத்த தலைமுறைக்குச் சரியான முறையில் எடுத்துச் செல்ல உதவும்.
– தொகுப்பு மற்றும் வழங்கல்: M. சிவராஜன்ஆலய அர்ச்சகர் மற்றும் ஜோதிடர்ஸ்ரீ மகா கணபதி ஆலயம்ஸ்ரீ கணபதி ஜோதிட நிலையம்சிதம்பரம்தொடர்புக்கு: 8675441071