சிவனை வழிபடும் சைவ மரபினருக்கு பெரியபுராணம் எவ்வளவு முக்கியமானதோ அதே போல், முருகப் பெருமானை வழிபடும் கெளமாரம் மரபினருக்கு சேய்த்தொண்டர் புராணம் மிகவும் முக்கியமானதாகும். இது முருகன் அடியார்களின் திருச்சரித்திரம் பற்றிய தொகுப்பாகும்.
முருகப் பெருமான் மீது தீராத பற்று கொண்ட முருகன் அடியார்கள் குறித்து பலரும் அறியாத பக்தி கதைகளை இந்த பக்தி தொடரில் காணலாம். பக்தி எப்படி இருக்க வேண்டும் என்பதை உணர்த்தும் கைதகள் இவை.
சேய்த்தொண்டர் புராணம் :
தமிழ்ச் சமய இலக்கியங்களில் அடியார்களின் பக்தியையும் தொண்டையும் எடுத்துரைக்கும் நூல்கள் தனிச்சிறப்புடன் விளங்குகின்றன. சேக்கிழார் பெருமான் இயற்றிய பெரியபுராணம், சிவபெருமானிடம் பேரன்பு கொண்டு வாழ்ந்த சிவனடியார்களின் திருத்தொண்டுகளையும் அவர்களுடைய வாழ்க்கைச் சிறப்புகளையும் எடுத்துரைக்கிறது. அறுபத்து மூன்று நாயன்மார்களின் வரலாறுகள் இந்நூலின் மூலம் தலைமுறை தலைமுறையாகப் போற்றப்பட்டு வருகின்றன. அதே போன்று, முருகப்பெருமானிடம் பேரன்பு கொண்டு அவரைப் போற்றிப் பாடியவர்களையும், அவருடைய திருவடிகளுக்குத் தொண்டு செய்தவர்களையும் அறிமுகப்படுத்தும் சிறப்புமிக்க நூலாக சேய்த்தொண்டர் புராணம் விளங்குகிறது. சிவபெருமானின் அடியார்களைப் பற்றி அறியப் பெரியபுராணம் எவ்வாறு ஓர் அரிய இலக்கியக் கருவூலமாகத் திகழ்கிறதோ, அதுபோல் முருகப்பெருமானின் அடியார்களின் வரலாறுகளை அறிந்துகொள்ளச் சேய்த்தொண்டர் புராணம் நமக்கு வழிகாட்டுகிறது.
முருக அடியார்களின் சரித்திரம்:
இந்த நூலைத் தேனூர் வரகவி வே. செ. சொக்கலிங்கனார் இயற்றினார். தணிகைமணி வ.ச. செங்கல்வராய பிள்ளையின் முயற்சியுடன் இந்நூல் 1960–61 காலப்பகுதியில் முழுமையான நூலாக வெளியானதாக இலக்கிய ஆய்வுக் குறிப்புகள் தெரிவிக்கின்றன. இதன் அமைப்பு பெரியபுராணத்தின் அமைப்பைப் பின்பற்றியதாகவும் கூறப்படுகிறது. இந்நூலில் முருகப்பெருமானைப் போற்றிய பல அடியார்களின் வரலாறுகள் இடம்பெற்றுள்ளன. அவர்களில் பெண் அடியார்களாக ஔவையார், மீனாட்சி அம்மையார், முருகம்மையார் ஆகியோர் குறிப்பிடப்படுகின்றனர். இந்தத் தொடரின் இப்பகுதியில், முருக நாமத்தை இடைவிடாது உச்சரித்த பக்தை முருகம்மையார் அவர்களின் திருச்சரித்திரத்தைப் பார்ப்போம். இந்த பக்தி தொடரை நமக்கு தொகுத்து அளிப்பவர் சிதம்பர் ஆலய அர்ச்சகர், ஜோதிடர் எம்.சிவராஜன் அவர்கள்.
முருகம்மையார் யார்?
முருகம்மையார் என்பவர் முருகப்பெருமானிடம் ஆழ்ந்த அன்பு கொண்ட பெண் அடியாராகச் சேய்த்தொண்டர் புராண மரபில் போற்றப்படுகிறார். அவருடைய வரலாற்றில் நம்முடைய கவனத்தை முதலில் ஈர்ப்பது, அவர் முருகப்பெருமானின் திருநாமத்தைத் தொடர்ந்து உச்சரித்த பக்தி நெறியாகும்.சிலர் இறைவனை வழிபடும் நேரத்தில் மட்டும் நினைப்பார்கள். சிலர் கோயிலுக்குச் செல்லும் போது மட்டும் இறைவனுடைய திருநாமத்தைச் சொல்வார்கள். ஆனால் முருகம்மையாரின் திருச்சரித்திரம், இறைவனுடைய திருநாமம் ஒருவருடைய அன்றாட வாழ்க்கையின் ஒவ்வொரு செயலிலும் கலந்திருக்க முடியும் என்பதை எடுத்துரைக்கிறது. அவரைப் பற்றிய விரிவான வரலாற்றை எடுத்துரைக்கும் சேய்த்தொண்டர் புராண உரை, அவருடைய பிறப்பிடம் குறித்த செய்திகள் உறுதியாகத் தெரியவில்லை என்றும், சோழநாட்டில் காவிரி பாயும் பகுதியில் அவருடைய வரலாறு தொடங்குவதாகவும் குறிப்பிடுகிறது. வேறு சில பிற்கால வரலாற்றுக் குறிப்புகள் திருப்பரங்குன்றத்தைப் பிறப்பிடமாகக் கூறுகின்றன. எனவே அவருடைய பிறப்பிடம் மற்றும் குடும்ப விவரங்களை உறுதிப்படுத்தப்பட்ட வரலாற்றுத் தகவல்களாகக் கூற இயலாது.
குழந்தைப் பேறு வேண்டிய செல்வந்தர் :
சேய்த்தொண்டர் புராணத்தை விளக்கும் மரபுக் கதையின்படி, முருகம்மையார் ஒரு செல்வந்தர் குடும்பத்தில் பிறந்தவர். செல்வ வளம் நிறைந்திருந்தாலும், அந்தக் குடும்பத்திற்குக் குழந்தைப் பேறு இல்லாததால் பெற்றோர் மனம் வருந்தினர். அந்தச் செல்வந்தர் முருகப்பெருமானிடம் மிகுந்த பக்தி கொண்டவராக இருந்தார். குழந்தை வேண்டும் என்ற விருப்பத்துடன் பல விரதங்களை மேற்கொண்டு, பல திருக்கோயில்களுக்குச் சென்று இறைவனை வழிபட்டதாக இவ்வரலாறு கூறுகிறது. ஒருநாள், அவருடைய இல்லத்திற்கு ஒரு பெரியவர் வந்தார். அவர் தம்மை ஜோதிடர் என்று அறிமுகப்படுத்திக் கொண்டார். செல்வந்தரும் அவருடைய மனைவியும் தங்களுக்குக் குழந்தைப் பேறு கிடைக்குமா என்று கேட்டனர்.
அந்தப் பெரியவர், ஞானமும் அழகும் நிறைந்த பெண் குழந்தை பிறக்கும் என்று கூறியதோடு, முருகப்பெருமானின் திருக்கோயிலுக்குச் சென்று, குறிப்பிட்ட நன்னாளில் இறைவனை வழிபட்டு, அங்கு வரும் அடியார்களுக்கு வேறுபாடு பார்க்காமல் உணவு வழங்க வேண்டும் என்றும் அறிவுறுத்தியதாகக் கதை கூறுகிறது. அந்தப் பெரியவர் மறைந்ததும், முருகப்பெருமானே வந்து அருளியதாக அந்தத் தம்பதியினர் நம்பி மகிழ்ந்தனர்.
முருகனருளால் பிறந்த முருகம்மை :
மரபுக் கதையின் படி, காலப்போக்கில் அந்தச் செல்வந்தரின் மனைவிக்குப் பெண் குழந்தை பிறந்தது. முருகப்பெருமானின் அருளால் கிடைத்த குழந்தை என்று மகிழ்ந்த பெற்றோர், குழந்தைக்கு முருகம்மை என்று பெயர் சூட்டினர். அக்காலத்தில் குழந்தைகளுக்குக் காப்பாக அணிவிக்கப்பட்ட ஐம்படைத்தாலியில் வழக்கமாகப் பயன்படுத்தப்பட்ட சின்னங்களுக்குப் பதிலாக, முருகப்பெருமானின் அடையாளங்களான சேவல், மயில், வேல் ஆகியவற்றின் உருவங்களைச் சேர்த்துக் காப்பிட்டதாகவும் இவ்வரலாறு கூறுகிறது. குழந்தையை முருகப்பெருமானின் சந்நிதியில் கிடத்திப் பெயரிட்டதாகவும், அடியார்களுக்கு அன்னதானம் வழங்கியதாகவும் கூறப்படுகிறது.
“முருகா!” — ஒவ்வொரு சொல்லிலும் இறைவனின் திருநாமம் :
முருகம்மையார் வளர வளர, அவருடைய வாயிலிருந்து அடிக்கடி வெளிப்பட்ட சொல் “முருகா!” என்பதாக இருந்தது. வீட்டில் எந்தப் பொருளைக் கேட்டாலும், யாரிடமாவது பேசினாலும், எந்தச் செயலையும் செய்தாலும், உரையாடலின் இறுதியில் முருகப்பெருமானின் திருநாமத்தைச் சேர்த்துப் பேசுவதாக அவருடைய திருச்சரித்திரம் விவரிக்கிறது.
“அந்தப் பொருளை எடுத்துக் கொடு, முருகா!”
“உணவு கொடு, முருகா!”
“இங்கே வா, முருகா!”
என அவர் பேசும் ஒவ்வொரு வாக்கியத்திலும் முருக நாமம் இடம்பெற்றதாக மரபுக் கதை எடுத்துரைக்கிறது.
அவருடைய உறவினர்களில் சிலர் இதனை வியப்புடன் பார்த்தனர்; சிலர் அளவுக்கு அதிகமான பக்தி என்று கருதினர். ஆனால் முருகம்மையார் தம்முடைய பக்தியை மாற்றிக் கொள்ளவில்லை. அவருக்கு “முருகா” என்பது வெறும் பெயர்ச்சொல் அல்ல. அது அவருடைய மனம் பற்றிக் கொண்ட இறை நினைவு. அவருடைய பேச்சில், எண்ணத்தில், அன்றாட வாழ்க்கையில் கலந்திருந்த பக்தியின் வெளிப்பாடு.இங்கே நாம் கவனிக்க வேண்டிய செய்தி என்னவென்றால், இறைவனுடைய திருநாமத்தைச் சொல்வதற்கு ஏற்ற நேரம் என்று தனியாக ஒன்றை எதிர்பார்க்க வேண்டியதில்லை என்பதே. அன்றாடப் பணிகளுக்கிடையிலும் இறைநினைவுடன் வாழ முடியும் என்பதை முருகம்மையாரின் வரலாறு உணர்த்துகிறது.
இல்லற வாழ்க்கையிலும் மாறாத பக்தி :
முருகம்மையார் திருமணப் பருவத்தை அடைந்த போது, அவருக்குத் திருமணம் செய்ய ஏற்பாடுகள் செய்யப்பட்டன. சேய்த்தொண்டர் புராண உரையின் படி, அவருடைய கணவரின் பெயர் தனஞ்செயன். முருகம்மையார் தொடர்ந்து முருக நாமத்தைச் சொல்வதை ஏற்றுக்கொண்ட ஒருவருடன் அவருக்குத் திருமணம் நடைபெற்றதாக அந்த உரை கூறுகிறது. ஆனால் பின்னாளில் உறவினர்களின் பேச்சுகளாலும் தவறான சந்தேகங்களாலும் குடும்பத்தில் குழப்பம் ஏற்பட்டதாகக் கதை விவரிக்கிறது. முருகம்மையார் தொடர்ந்து “முருகா” என்று சொல்வதை நிறுத்த வேண்டும் என்று கணவர் வற்புறுத்தியதாகவும் கூறப்படுகிறது. இச்சூழலில் முருகம்மையார் தமது இறைநம்பிக்கையை விட்டுக்கொடுக்கவில்லை. அவருடைய பக்தி வெளிப்புறச் சூழ்நிலைகளால் உருவானதல்ல; உள்ளத்தில் ஆழமாக வேரூன்றியிருந்தது என்பதையே இந்த நிகழ்ச்சி எடுத்துக்காட்டுகிறது. பக்தி என்பது வாழ்க்கையில் சோதனைகள் வராத நிலை அல்ல. சோதனைகள் வந்தாலும் மனத்தில் கொண்ட நம்பிக்கையை எவ்வாறு காத்துக் கொள்வது என்பதைக் காட்டும் நெறியாகவும் பக்தி விளங்குகிறது.
முருகம்மையாரின் கை வெட்டப்பட்டதாகக் கூறப்படும் நிகழ்ச்சி :
முருகம்மையாரின் திருச்சரித்திரத்தில் மிகவும் உருக்கமான பகுதியாக, அவரது கணவர் கோபமடைந்து அவருடைய கையை வெட்டியதாகக் கூறப்படும் நிகழ்ச்சி இடம்பெறுகிறது.முருகம்மையார் தொடர்ந்து முருக நாமத்தைச் சொல்வதை நிறுத்துமாறு கணவர் கட்டளையிட்ட போதும், அவர் “முருகா!” என்று சொல்வதை விடவில்லை என்று மரபுக் கதை விவரிக்கிறது.கோபத்தின் உச்சத்தில் கணவர் வாளால் அவரது கையை வெட்டியதாகவும், அப்போதும் முருகம்மையார் முருகப்பெருமானின் திருநாமத்தையே கூவியதாகவும் கூறப்படுகிறது. அந்தக் கூக்குரலுக்குச் செவிசாய்த்து முருகப்பெருமான் மயில் வாகனத்தில், வள்ளி தெய்வானையுடன் காட்சியளித்தார் என்றும், முருகம்மையாரின் வெட்டுண்ட கை மீண்டும் பொருந்தியது என்றும் சேய்த்தொண்டர் புராண உரை எடுத்துரைக்கிறது. மேலும், முருகப்பெருமான் கையில் திருமுருகாற்றுப்படை நூலை ஏந்தியிருந்ததாகவும் அந்த மரபுக் கதை கூறுகிறது.இந்த நிகழ்ச்சியை நவீன வரலாற்று ஆதாரத்தால் உறுதிப்படுத்தப்பட்ட சம்பவமாகக் கூற முடியாது. இது முருகம்மையாரின் அசைக்க முடியாத பக்தியையும், இறைவன் தம் அடியார்களைக் கைவிடுவதில்லை என்ற பக்தி நம்பிக்கையையும் வெளிப்படுத்தும் புராண மரபுச் செய்தியாகும். இந்நிகழ்ச்சியைப் படிக்கும் போது, முருகம்மையார் உடல்ரீதியாக அனுபவித்த துன்பத்தைப் பெருமைப்படுத்துவது நமது நோக்கமல்ல. மாறாக, அவருடைய இறைநம்பிக்கையைச் சித்தரிக்கும் கதையின் மையத்தைப் புரிந்து கொள்வதே முக்கியம்.
கணவரையும் உடன் அழைத்துச் செல்ல வேண்டிய முருகம்மையாரின் விருப்பம் :
முருகப்பெருமான் காட்சியளித்த போது, தம்முடன் வருமாறு முருகம்மையாரை அழைத்ததாக மரபுக் கதை கூறுகிறது. அப்போது முருகம்மையார் தமக்கு அருள்புரிந்த முருகப்பெருமானின் அழைப்பை ஏற்றுக் கொள்ளத் தயாராக இருந்தாலும், தமது கணவரைத் தனியே விட்டுச் செல்ல மனம் ஒப்பவில்லை என்று கூறியதாக அந்த உரை விவரிக்கிறது.தம்மைத் துன்புறுத்திய கணவராக இருந்த போதிலும், அவரையும் உடன் அழைத்துச் செல்ல வேண்டும் என்ற விருப்பத்தை முருகம்மையார் வெளிப்படுத்தியதாகக் கதை கூறுகிறது. இறுதியில் முருகப்பெருமான் இருவரையும் அருளுடன் ஏற்றுக் கொண்டதாகவும், அவர்களுக்காக விமானம் அனுப்பியதாகவும் அந்த மரபு விவரிக்கிறது. இந்த நிகழ்ச்சியின் வழியாக முருகம்மையாரின் வரலாறு பக்தியை மட்டுமல்லாமல், பிறருக்காக இரங்கும் மனப்பான்மையையும் எடுத்துரைக்கிறது. அதேவேளை, இந்த நிகழ்ச்சியைப் புரிந்துகொள்ளும்போது குடும்ப வன்முறையைச் சகித்துக்கொள்வதே பக்தி என்று பொருள் கொள்ளக்கூடாது. எந்தச் சூழலிலும் பிறருக்குத் தீங்கு விளைவிப்பது நியாயமாகாது. முருகம்மையாரின் திருச்சரித்திரத்தில் வலியுறுத்தப்படும் மையம், அவருடைய இறைநம்பிக்கையும் அருளை நாடிய மனநிலையும்தான்.
பாம்பன் சுவாமிகள் பாடிய முருகம்மையார் புகழ் :
முருகம்மையாரின் வரலாறு பிற்கால முருக பக்தர்களிடமும் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியதாகக் கூறப்படுகிறது. பாம்பன் சுவாமிகள் முருகம்மையாரின் பக்தியை நினைவு கூர்ந்து பாடியதாகச் சேய்த்தொண்டர் புராண உரையை விளக்கும் கட்டுரை குறிப்பிடுகிறது. அந்தப் பாடலில், “முருகா” என்று தொடர்ந்து சொல்லிக் கொண்டிருந்த பெண்ணின் கையை அவளுடைய கணவன் வெட்டிய போதும், முருகப்பெருமான் அருளால் அந்தக் கை மீண்டும் வளர்ந்ததாகக் கூறப்படும் நிகழ்ச்சி நினைவு கூரப்படுகிறது. அதன் வழியாகத் தமக்கும் முருகப்பெருமான் அருள் புரிய வேண்டும் என்று பாம்பன் சுவாமிகள் வேண்டுவதாக அந்த உரை விளக்குகிறது. இதன் மூலம் முருகம்மையார் ஒரு குடும்பக் கதையில் இடம்பெறும் பாத்திரமாக மட்டும் இல்லாமல், முருக நாமத்தின் பெருமையையும் பக்தியின் உறுதியையும் எடுத்துரைக்கும் அடியாராகப் பிற்கால பக்தி மரபில் நினைவு கூரப்படுகிறார் என்பதை அறியலாம்.
முருகம்மையார் திருச்சரித்திரம் நமக்கு உணர்த்தும் நெறிகள் :
முருகம்மையாரின் திருச்சரித்திரத்தைச் சிந்திக்கும் போது, சில முக்கியமான கருத்துகள் நம் மனத்தில் பதிகின்றன.1. இறைநாம நினைவு: முருகம்மையார் “முருகா” என்ற திருநாமத்தைத் தமது அன்றாட வாழ்வின் ஓர் அங்கமாகக் கொண்டிருந்ததாக மரபு கூறுகிறது. இறைவனை நினைப்பதற்கு வழிபாட்டு நேரம் மட்டுமே எல்லை அல்ல என்பதை இது உணர்த்துகிறது.2. பக்தியில் உறுதி: பிறர் என்ன நினைப்பார்கள் என்ற அச்சத்தால் தமது இறைநம்பிக்கையை மாற்றிக்கொள்ளாத மன உறுதியை அவருடைய வரலாறு எடுத்துரைக்கிறது.3. அடியார்களுக்குச் சேவை: முருகம்மையாரின் பிறப்பைப் பற்றிய மரபுக் கதையில், அடியார்களுக்கு உணவளித்தல் முக்கிய இடம் பெறுகிறது. இறைவழிபாட்டுடன் இணைந்த அடியார் சேவையின் சிறப்பை இது நினைவூட்டுகிறது.4. அருளை நாடும் மனம்: சோதனைகள் நிறைந்த சூழலிலும் இறைவனிடம் நம்பிக்கை வைப்பது பக்தி மரபின் முக்கியமான கருத்தாக விளங்குகிறது.5. பிறரிடம் கருணை: தம்முடன் துன்புறுத்திய கணவரையும் உடன் அழைத்துச் செல்ல வேண்டும் என்று முருகம்மையார் கூறியதாக மரபு எடுத்துரைப்பது, பிறருக்காக இரங்கும் மனப்பான்மையை வலியுறுத்துகிறது.
– தொகுப்பு மற்றும் வழங்கல்: M. சிவராஜன்ஆலய அர்ச்சகர் மற்றும் ஜோதிடர்ஸ்ரீ மகா கணபதி ஆலயம்ஸ்ரீ கணபதி ஜோதிட நிலையம்சிதம்பரம்தொடர்புக்கு: 8675441071