சென்னை: திமுகவின் முன்னாள் பள்ளிக் கல்வித்துறை அமைச்சர் அன்பில் மகேஸ் பொய்யாமொழி சென்னை மத்திய குற்றப்பிரிவு போலீசாரால் கைது செய்யப்பட்டுள்ளது தமிழக அரசியல் அரங்கில் பெரும் புயலைக் கிளப்பியுள்ளது. ஆனால், இந்த வழக்கின் ஆரம்பப் புள்ளி முதல் தற்போதைய கைது வரை உள்ள சட்ட நடைமுறைகளை கூர்ந்து கவனித்தால், இவ்வழக்கு எந்த அளவிற்கு பலவீனமான அடித்தளத்தில் கட்டமைக்கப்பட்டுள்ளது என்ற வலுவான கேள்விகள் சட்ட வல்லுநர்கள் மத்தியில் எழுந்துள்ளன.
இந்த வழக்கின் மையப்புள்ளி, தனியார் பள்ளிகள் கூட்டமைப்பின் உள்விவகாரத்தில் இருந்து தொடங்கியது:
1. புகார்தாரர்: தமிழ்நாடு தனியார் பள்ளிகள் சங்கங்களின் கூட்டமைப்பின் செயலாளர் டி.சி. இளங்கோவன்.
2. குற்றஞ்சாட்டப்பட்டவர்: அதே கூட்டமைப்பின் தலைவராக இருந்த பி.டி. அரசகுமார்.
இளங்கோவன் அளித்த புகாரின் சாரம்சம் என்னவென்றால், “தமிழகத்தில் உள்ள தனியார் பள்ளிகளுக்கு அரசு அனுமதி, தடையில்லா சான்றிதழ் மற்றும் அங்கீகாரம் பெற்றுத் தருவதாகக் கூறி அரசகுமார் பள்ளிகளிடம் பல கோடி ரூபாய் பணம் வசூலித்து ஏமாற்றிவிட்டார்” என்பதுதான்.
புகாரின் பேரில் கடந்த ஜூன் 27 அன்று பி.டி. அரசகுமாரை மத்திய குற்றப்பிரிவு போலீசார் கைது செய்தனர். ஆனால், அதன்பிறகு நடந்தவைதான் வழக்கை உற்றுநோக்க வைக்கின்றன:
முதன்மைக் குற்றவாளியாகக் கருதப்பட்ட அரசகுமார் மீது போலீசாரால் போதிய ஆதாரங்களைத் திரட்ட முடியவில்லை. கைது செய்யப்பட்டு 100 நாட்களுக்கு மேலாகியும் காவல்துறை நீதிமன்றத்தில் இறுதி குற்றப்பத்திரிகையை தாக்கல் செய்யவில்லை. இதனால், சட்டப்படியான காலக்கெடு முடிந்ததன் அடிப்படையில் நீதிமன்றம் அரசகுமாருக்கு ஜாமீன் வழங்கி உத்தரவிட்டது.
அதாவது, பணம் வாங்கியதாகக் குற்றம் சாட்டப்பட்ட முதல் நபரின் மீதான குற்றச்சாட்டுகளையே சட்டப்படி நிரூபிக்க முடியாமல் போனதுடன், அவர் தற்போது ஜாமீனிலும் வெளியே வந்துவிட்டார்.
அரசகுமார் வழக்கில் எந்த முன்னேற்றமும் இல்லாத நிலையில், “அரசகுமார் வசூலித்த பணம் அன்பில் மகேஸுக்கு கைமாறியது” என்ற புதிய கோணம் திடீரென வழக்கில் சேர்க்கப்பட்டது.
இதன் பேரில் அன்பில் மகேஸ் மீது வழக்குப் பதிவு செய்யப்பட்டு, அவரது இல்லத்தில் சோதனைகளும் நடத்தப்பட்டன. இந்த சோதனைகளின் போதும், மத்திய குற்றப்பிரிவு போலீசார் சம்மன் அனுப்பி அழைத்தபோதும் அன்பில் மகேஸ் நேரில் ஆஜராகி பல மணி நேரம் முழு ஒத்துழைப்பை வழங்கினார். அவர் தலைமறைவாகவோ அல்லது விசாரணைக்கு வராமலோ இருக்கவில்லை.
இருப்பினும், முன்ஜாமீன் மனு தள்ளுபடியான உடனேயே அவரை உடனடியாகக் கைது செய்ய வேண்டிய கட்டாயம் என்ன எழுந்தது என்ற கேள்வி பொதுவெளியில் எழுந்துள்ளது.
ஒரு சாதாரண பாமரர் கூட எளிதாகப் புரிந்து கொள்ளும் வகையில் இந்த வழக்கில் உள்ள ஓட்டைகள்:
பள்ளிகளிடம் நேரடியாகப் பணம் பேசியதாகக் கூறப்படும் முதன்மைக் குற்றவாளி அரசகுமார் ஜாமீனில் சுதந்திரமாக உள்ளார். சட்டப்படி கையூட்டு வாங்குவது மட்டுமல்ல, கொடுப்பதும் குற்றமே. ஆனால், பணம் கொடுத்ததாகச் சொல்லப்படும் 170-க்கும் மேற்பட்ட தனியார் பள்ளிகள் மீதோ, அதன் நிர்வாகிகள் மீதோ எந்தவித வழக்கும் இல்லை. அவர்கள் வெறும் பாதிக்கப்பட்டவர்களாகவே காட்டப்படுகிறார்கள்.
ஒட்டுமொத்த வழக்கும் இளங்கோவன் அளித்த ஒற்றைப் புகாரையும், அரசகுமார் மீது கூறப்பட்ட குற்றச்சாட்டையும் மட்டுமே ஆதாரமாகக் கொண்டு நிற்கிறது. அடிப்படை வழக்கிலேயே குற்றப்பத்திரிகை இல்லாதபோது, பின்னர் பெயர் சேர்க்கப்பட்ட ஒருவரைக் கைது செய்வது சட்ட ரீதியாக எவ்வளவு தூரம் நிலைக்கும் என்ற கேள்வி எழுகிறது.
விசாரணைக்கு முழு ஒத்துழைப்பு அளித்த ஒருவரை, ஆதாரங்கள் உறுதியாகிராத நிலையிலும், முதல் குற்றவாளிக்கே குற்றப்பத்திரிகை இல்லாத சூழலிலும் கைது செய்திருப்பது, “கைது செய்ய வேண்டும் என்பதற்காகவே அவசரமாக முன்னெடுக்கப்பட்ட நடவடிக்கை” என்ற அரசியல் விமர்சனங்களை வலுப்படுத்தியுள்ளது.
வழக்கின் மூலக் காரணமே இவ்வளவு பலவீனமாக இருக்கும்போது, இந்த விவகாரம் உச்சநீதிமன்றத்தின் பார்வைக்கு எடுத்துச் செல்லப்பட்டால், “கைது செய்வதற்கான உறுதியான முகாந்திரமோ அல்லது ஆதார அடிப்படைகளோ இல்லை” என்ற வாதத்தின் அடிப்படையில் மாநில அரசு மற்றும் காவல் துறையின் இந்த நடவடிக்கை கடுமையான சட்டச் சவாலைச் சந்திக்கும் என்பதில் சந்தேகமில்லை.