எழுதியவர்: அலோக் சிங்
கரப்பான்பூச்சி ஜனதா கட்சியின் (சி.ஜே.பி) 36 நாள் போராட்டம் சனிக்கிழமையன்று வெற்றியில் முடிந்தபோது, கொண்டாட்டங்கள் அனைத்தும் கட்சியின் நிறுவனரான அபிஜீத் திப்கே, செய்தித் தொடர்பாளர்களான அசுதோஷ் ரங்கா மற்றும் சௌரவ் தாஸ் ஆகிய மூன்று பேரை சுற்றியே அமைந்திருந்தன. இருப்பினும், அவர்களுக்குப் பின்னால் 12 பேர் கொண்ட தன்னார்வக் குழு ஒன்று இப்போராட்டத்தைத் தொடர்ந்து நடத்த இரவும் பகலும் உழைத்தது.
வழக்கறிஞர்கள், பத்திரிகையாளர்கள், எம்பிஏ பட்டதாரிகள், அரசியல் அறிவியல் மாணவர்கள், ஆர்வலர்கள் மற்றும் பொதுக் கொள்கை நிபுணர்களை உள்ளடக்கிய இக்குழு, மேடை அமைப்பது மற்றும் கூட்டத்தை நிர்வகிப்பது முதல் ஊடகங்களை ஒருங்கிணைப்பது மற்றும் போராட்டத்தின் கோரிக்கை சாசனத்தை வரைவது வரை அனைத்தையும் கவனித்துக் கொண்டது.
தங்கள் முதன்மைக் குழு எப்படி ஒன்று சேர்ந்தது என்பதை நினைவு கூர்ந்த உறுப்பினரும் வழக்கறிஞரும் முன்னாள் பத்திரிகையாளருமான ரத்னா சிங், திப்கேவுக்கு ரங்கா மற்றும் தாஸ் ஏற்கனவே தெரியும் என்றும், ஆராய்ச்சிப் பணிகளை வழிநடத்த யூடியூபர் த்ருவ் ரத்தீ மூலமாக விஜேதா தாஹியாவை பின்னர் அழைத்து வந்ததாகவும் கூறினார்.
“அப்படித்தான் அவர்கள் நான்கு பேரும் இணைந்தார்கள். ரங்காவால் நான் உள்ளே கொண்டு வரப்பட்டேன்… நாங்கள் இருவருமே டெல்லியில் பத்திரிகையாளர்களாகப் பணியாற்றியவர்கள், ஆராய்ச்சி மற்றும் சட்ட உதவிகளில் அடிக்கடி இணைந்து செயல்பட்டிருக்கிறோம். ஜூன் மாதத்தில் திப்கே அமெரிக்காவிலிருந்து டெல்லிக்கு முதன்முதலில் வந்தபோது சி.ஜே.பி சார்பாகப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்த நாங்கள் ஆரம்பக்கட்டக் குழுவை உருவாக்கினோம்” என்று அவர் தி இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸ்ஸிடம் கூறினார்.
திங்கள்கிழமை நடந்த ‘சன்சத் சலோ’ பேரணியில் பங்கேற்காமல் தாஹியா பர்கர் சாப்பிடும் வீடியோக்கள் இணையத்தில் வெளியாகிப் பரவியதை அடுத்து, அவர் சி.ஜே.பி செய்தித் தொடர்பாளர் பதவியிலிருந்து நீக்கப்பட்டார்; போராட்டக்காரர்கள் காவல்துறையின் லத்தி அடியையும் கண்ணீர்ப்புகைக் குண்டுகளையும் எதிர்கொண்டபோது அவர் பர்கர் சாப்பிட்டதாகக் குற்றம் சாட்டப்பட்டது.
கூட்டம் அதிகரித்ததால், ஊடகங்களுடன் தொடர்புகொள்ளவும், இயக்கத்தின் அன்றாட நிகழ்வுகள் குறித்த வழக்கமான தகவல்களைச் சமூக வலைதளங்களில் வழங்கவும் பிரத்யேக செய்தித் தொடர்பாளர்கள் தேவை என்பதை இக்குழு உணர்ந்தது.
ஆராய்ச்சியிலிருந்து மேடை நிர்வாகம் வரை
சமூக ஆர்வலர் சோனம் வாங்சுக் காலவரையற்ற உண்ணாவிரதப் போராட்டத்தைத் தொடங்கியதைத் தொடர்ந்து, ஜந்தர் மந்தர் போராட்டம் வேகம் பெற்ற பின்னரே பெரும்பாலானோர் முதன்மைக் குழுவில் இணைந்ததாகத் தெரிவித்தனர்.
மத்திய கல்வி அமைச்சர் தர்மேந்திர பிரதானின் ராஜினாமாவை வலியுறுத்தி பெங்களூரில் ஒரு நாள் போராட்டம் நடத்தியபோது, ‘ஆஃப்ரீன்’ என்ற உறுப்பினர் தங்களுடன் இணைந்ததாக ரத்னா சிங் கூறினார். “அவர் அனைத்து ஏற்பாடுகளையும் மிகச் சிறப்பாகக் கவனித்துக் கொண்டார். அங்கிருந்து அவர் எங்களுடன் இணைந்தார்” என்று சிங் கூறினார்.
ஊர்ஜா மற்றும் வைஷ்ணவி என்ற மேலும் இரண்டு பெண்கள் மேடையில் பரிச்சயமான முகங்களாக மாறினர்; தினசரி நடவடிக்கைகளை ஒருங்கிணைத்த அதே வேளையில் செய்தித் தொடர்பாளர்களாகவும் பணியாற்றினர்.
நிஃப்ட் (NIFT) நிறுவனத்தில் ‘ஃபேஷன் கம்யூனிகேஷன்’ படித்த ஊர்ஜா, தி இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸ்ஸிடம் பேசுகையில், தான் இன்ஸ்டாகிராம் மூலமாகவே திப்கேவுடன் தொடர்பு கொண்டதாகக் கூறினார். “சி.ஜே.பி உருவாகும் முன், எனக்கு திப்கேவை சமூக வலைதளங்கள் மூலம் மட்டுமே தெரியும். நான் ஜூலை 1 அன்று இப்போராட்டத்தில் இணைந்தேன்.”
பொதுக் கொள்கை படித்த வைஷ்ணவி, கோரிக்கை சாசனத்தைத் தயாரிப்பதிலும் ஆராய்ச்சி நடத்துவதிலும் ஈடுபட்டார்.
மற்றவர்கள் சிறப்புப் பொறுப்புகளை எடுத்துக்கொண்டனர். ராஜஸ்தானின் அல்வார் மாவட்டத்தைச் சேர்ந்த விவசாயக் குடும்பத்தைச் சேர்ந்த தீபக் பலியான் செய்தித் தொடர்பாளராக நியமிக்கப்பட்டார்.
ஆஃப்ரீன் திட்டமிடுதலில் ஈடுபட்டார், பாலா ஆராய்ச்சியைக் கவனித்துக் கொண்டார். சுபீர் மேடை நெறியாளராகவும், ராம் மேடை நிர்வாகத்தையும் கவனித்துக் கொண்டனர்.
அனம் மற்றும் ஆரிஃப் பாதுகாப்பை நிர்வகித்ததுடன், மேடையில் தோன்றும் விருந்தினர்கள் மற்றும் பங்கேற்பாளர்களை ஒருங்கிணைத்தனர்.
பைசான், க்ஷிதிஜ் மற்றும் விக்கி ஆகியோர் சி.ஜே.பி நிறுவனத்திற்காகப் புகைப்படம் மற்றும் வீடியோ எடுக்கும் பணிகளைக் கவனித்துக் கொண்டதுடன், அமைப்பின் அடுத்தகட்ட நடவடிக்கைகள் குறித்த தகவல்களைச் சமூக வலைதளங்களில் தொடர்ந்து பதிவேற்றினர்.
எல்லோரும் தன்னார்வமாகப் பணியாற்றியதால், பொறுப்புகள் எதுவும் முறைப்படி பிரித்து ஆவணப்படுத்தப்படவில்லை என்று சிங் கூறினார். “யார் என்ன செய்தார்கள் என்று நாங்கள் என்றுமே எழுதி வைத்ததில்லை.”
சிங்கின் கூற்றுப்படி, இப்போராட்டம் படிப்படியாக ஒரு மக்கள் இயக்கமாக மாறியது. “ஆரம்பத்தில், இப்போராட்டம் இவ்வளவு பெரிய தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும் என்று நாங்கள் எதிர்பார்க்கவில்லை. ஆனால் ஆதரவு பெருகப் பெருக, எங்கள் நம்பிக்கையும் அதிகரித்தது.”
வாங்சுக் மருத்துவமனையில் அனுமதிக்கப்பட்டதும், ஜூலை 20-க்குப் பிறகு மாணவர்கள் மீது நடத்தப்பட்ட காவல் துறை நடவடிக்கையும் இயக்கத்தின் முக்கியத் திருப்புமுனைகளாக அமைந்தன என்று அவர் கூறினார். “வாங்சுக் சார் மருத்துவமனையில் அனுமதிக்கப்பட்ட பிறகு இயக்கம் வேகம் எடுத்தது. ஜூலை 20 அன்று நடந்த சம்பவம் எங்களாலேயே எதிர்பார்க்க முடியாத ஒன்று.”