இந்தியாவின் பாதுகாப்புத் துறை உற்பத்தியை மேம்படுத்தும் நோக்கில் உருவாக்கப்பட்டு வரும் பாதுகாப்பு தொழிற்துறை பாதைகள் (Defence Industrial Corridors), உத்தரப் பிரதேசம் மற்றும் தமிழ்நாடு ஆகிய இரு மாநிலங்களுக்கு இடையே ஒரு புதிய போட்டி சூழலை உருவாக்கியுள்ளன. இன்ஃப்ரெட் ரிசர்ச் (InCred Research) அமைப்பின் சமீபத்திய அறிக்கையின்படி, இந்த இரு மாநிலங்களின் பாதுகாப்பு மண்டலங்களும் சேர்த்து சுமார் ரூ.71,000 கோடி மதிப்பிலான முதலீடுகளை ஈர்த்து வருகின்றன.
இதில் உத்தரப் பிரதேச மாநிலம் ரூ.38,700 கோடி முதலீடுகளுடன் ஆறு முக்கிய மையங்களைக் (Nodes) கொண்டு முதலிடத்தில் உள்ளது. தமிழ்நாடு ஐந்து மையங்களுடன் ரூ.32,300 கோடி முதலீடுகளைப் பெற்றுள்ளது. இதன் மூலம் உத்தரப் பிரதேசம், தமிழ்நாட்டை விட ரூ.6,400 கோடி அல்லது 20 சதவீத முதலீட்டு முன்னிலையில் உள்ளது.
பாரம்பரியமாக அரசுப் பொதுத்துறை நிறுவனங்களை மட்டுமே சார்ந்திருந்த பாதுகாப்பு உற்பத்தியை மாற்றி, உள்நாட்டு தனியார் நிறுவனங்கள், விநியோகஸ்தர்கள் மற்றும் தொழில்நுட்ப நிறுவனங்களை உள்ளடக்கிய பரந்த தொழிற்துறை சூழலை உருவாக்கும் முயற்சியின் மையமாக இந்த இரு மண்டலங்களும் திகழ்கின்றன. எனினும், அதிக முதலீட்டு அறிவிப்புகள் வந்திருஇந்தியாவில் பாதுகாப்பு தளவாடங்கள் உற்பத்தியை அதிகரிக்கும் முயற்சியாக உருவாக்கப்பட்டு வரும் ‘பாதுகாப்புத் தொழில் வழித்தட’ போட்டியில், உத்தரப் பிரதேசம் மற்றும் தமிழ்நாடு ஆகிய இரு மாநிலங்களும் முக்கிய இடத்தைப் பிடித்துள்ளன. இந்தத் திட்டத்தின் கீழ் இரு மாநிலங்களும் சேர்ந்து சுமார் ரூ. 71,000 கோடி முதலீடுகளை ஈர்த்துள்ள நிலையில், ஒட்டுமொத்த முதலீட்டு அளவின் அடிப்படையில் உத்தரப் பிரதேசம் தற்போது முன்னணியில் உள்ளதாக செப்டம்பர் 7 தேதியிட்ட ‘இன்கிரெட் ரிசர்ச்’ (InCred Research) அறிக்கை சுட்டிக்காட்டுகிறது.
உத்தரப் பிரதேசத்தின் பாதுகாப்பு வழித்தடம் ஆறு மையங்களுடன் (nodes) சுமார் ரூ. 38,700 கோடி முதலீட்டை ஈர்த்துள்ளது. அதேவேளையில், தமிழ்நாட்டின் வழித்தடம் ஐந்து மையங்களுடன் ரூ. 32,300 கோடி முதலீட்டைப் பெற்றுள்ளது. இதன் மூலம் உத்தரப் பிரதேசம், தமிழ்நாட்டை விட சுமார் ரூ. 6,400 கோடி (சுமார் 20%) கூடுதலான முதலீட்டுடன் முன்னிலையில் இருக்கிறது. இருப்பினும், அறிவிக்கப்பட்ட முதலீட்டின் அளவு மட்டுமே ஒரு மாநிலத்தின் உண்மையான உற்பத்தி வெளியீடு அல்லது ஏற்றுமதியைத் தீர்மானித்துவிடாது என்றும் அந்த அறிக்கை தெளிவுபடுத்துகிறது.
பாதுகாப்பு உற்பத்தித் துறையை பொதுத்துறை நிறுவனங்களின் வரம்பைத் தாண்டி, தனியார் நிறுவனங்கள், உதிரிபாக விநியோகஸ்தர்கள் மற்றும் தொழில்நுட்ப நிறுவனங்கள் அடங்கிய வலுவான அமைப்பாக மாற்றுவதே இந்த வழித்தடங்களின் முதன்மை நோக்கமாகும். பெரிய ராணுவ விமானங்கள், டாங்கிகள் அல்லது ஏவுகணைகளுக்கான தொழிற்சாலைகளை அமைப்பதுடன் இந்த திட்டம் முடிந்துவிடுவதில்லை. ரேடார்கள், மின்னணு அமைப்புகள், சென்சார்கள், ஆவியானிக்ஸ், தகவல் தொடர்பு சாதனங்கள் மற்றும் மென்பொருட்கள் போன்ற ஆயிரக்கணக்கான துணை உதிரிபாகங்களை தயாரிக்கும் விநியோகச் சங்கிலியை (supply chain) உருவாக்குவதில்தான் இதன் உண்மையான பொருளாதார முக்கியத்துவம் அடங்கியுள்ளது.
மத்திய அரசின் கொள்முதல் சீர்திருத்தங்கள், தனியார் நிறுவனங்கள் இந்த மதிப் சங்கிலியில் கீழ்மட்ட உதிரிபாக உற்பத்தியாளர்களிலிருந்து முதன்மை உற்பத்தியாளர்களாக உருவெடுக்க கதவுகளைத் திறந்துவிட்டுள்ளன. 509 முக்கிய உபகரணங்களுக்கான இறக்குமதி தடைப் பட்டியல்கள் மற்றும் 5,012 துணை அமைப்புகளுக்கான உள்நாட்டுமயமாக்கல் பட்டியல்கள் போன்ற நடவடிக்கைகள், இதுவரை வெளிநாடுகளிலிருந்து பெறப்பட்ட பொருட்களுக்கு இந்தியாவில் உள்நாட்டுச் சந்தையை உருவாக்கியுள்ளன. இது டேட்டா பேட்டர்ன்ஸ், எல் & டி, பி.இ.எல், டாடா அட்வான்ஸ்டு சிஸ்டம்ஸ், அதானி டிஃபென்ஸ் போன்ற பல முன்னணி நிறுவனங்களுக்கு வாய்ப்புகளை ஏற்படுத்தியுள்ளது.
பாதுகாப்புத் துறைக்கான அரசின் கொள்முதல் திட்டங்கள் வேகமாக விரிவடைந்து வரும் நேரத்தில் இந்த முதலீடுகள் வருகின்றன. செப்டம்பர் 7 அன்று மட்டும் பாதுகாப்பு கொள்முதல் கவுன்சில் (DAC) ரூ. 1.1 லட்சம் கோடி மதிப்பிலான திட்டங்களுக்கு ஒப்புதல் அளித்துள்ளது. இதன் மூலம் 2026-ஆம் ஆண்டில் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட கொள்முதல் முன்மொழிவுகளின் (AoN) ஒட்டுமொத்த மதிப்பு ரூ. 7.6 லட்சம் கோடியாக உயர்ந்துள்ளது. மார்ச் 2023 முதல் செப்டம்பர் 2026 வரையிலான காலக்கட்டத்தில் பட்டியலிடப்பட்ட முன்மொழிவுகளின் மொத்த மதிப்பு ரூ. 17.808 லட்சம் கோடியாகும். இது எதிர்காலத்தில் இந்திய உற்பத்தியாளர்களுக்கு கிடைக்கக்கூடிய மிகப்பெரிய சந்தை வாய்ப்பைக் காட்டுகிறது.
இந்தியாவின் பாதுகாப்பு மூலதனச் செலவினம் வரவிருக்கும் நான்கு முதல் ஐந்து ஆண்டுகளில் 20 முதல் 25 சதவீதம் வரை வளர்ச்சியடையும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. இந்தச் சூழலில், உத்தரப் பிரதேசம் மற்றும் தமிழ்நாடு இடையேயான போட்டி என்பது வெறும் ஆரம்பக்கட்ட முதலீட்டு தொகையை மட்டும் சார்ந்ததாக இருக்காது. பெரிய தொழிற்சாலைகளை ஈர்ப்பதுடன் நின்றுவிடாமல், சிறிய உதிரிபாக விநியோகஸ்தர்களின் நெட்வொர்க்கை உருவாக்குவது, சோதனை மற்றும் சான்றிதழ் வசதிகளை ஏற்படுத்துவது, திறமையான மனிதவளத்தை மேம்படுத்துவது மற்றும் தொழிற்சாலைகள் தொடர்ந்து இயங்குவதற்கான உள்நாட்டு தேவையை உருவாக்குவது ஆகியற்றின் மூலமே எந்த மாநிலம் நாட்டின் முன்னணி பாதுகாப்பு உற்பத்தி மையமாக உருவெடுக்கும் என்பது தீர்மானிக்கப்படும்.